1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 93

تفسير 27. النمل آية 15
Number of verses: 93
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ عِلْمًا ۖ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ 15
و ما به داوود و سلیمان، دانشی عظیم دادیم؛ و آنان گفتند: «ستایش از آن خداوندی است که ما را بر بسیاری از بندگان مؤمنش برتری بخشید.»

ترجمه
و به راستى به داوود و سلیمان دانشى (ویژه) عطا كردیم، و آن دو گفتند: ستایش، مخصوص خداوندى است كه ما را بر بسیارى از بندگان مؤمنش برترى بخشید.

نکته ها
ممكن است مراد از علمى كه به حضرت داود و سلیمان داده شده علم قضاوت باشد، به دلیل آیه‏ى «و آتیناه الحكمة و فصل الخطاب»(18) یعنى ما به داوود حكمت و قضاوت مرحمت كردیم. و نیز به دلیل آیه‏ى «كلاّ آتینا حكماً و علما»(19) و شاید هم مراد از علم، علم گفتگو با پرندگان باشد به دلیل آیه‏ى «علّمنا منطق الطّیر»(20) و شاید علم زره‏بافى باشد؛ «و علّمناه صَنعة لبوس»(21) امّا بهتر این است كه علم را به طور عام معنا كنیم، یعنى علم اداره‏ى كشور.
سؤال: چرا خداوند به بعضى از بندگان خود نعمت‏هاى ویژه‏اى عطا مى‏كند؟ آیا این كار با عدالت سازگار است؟
پاسخ: اوّلاً معناى عدالت این نیست كه به همه یكسان بدهیم. آیا معلّمى كه به هر شاگردى نمره‏اى مى‏دهد و یا پزشكى كه براى هر بیمارى دارویى تجویز مى‏كند، ظالم است؟ ثانیاً نعمت‏هاى ویژه، مسئولیّت‏هاى ویژه‏اى را نیز بدنبال دارد. ثالثاً ما از خدا طلبى نداریم، تا هر چه بخواهیم به ما عطا كند. رابعاً الطاف الهى بر اساس حكمت و شرایطى است كه انسان یا جامعه آن را بوجود مى‏آورد. به قول شاعر:
چون چنان بودیم، بودیم آن چنان‏
چون چنین گشتیم گشتیم این چنین‏
افرادى با اخلاص، تلاش، علم، تدبیر، صرفه‏جویى، عدالت و وحدت كلمه، شرایطى را در خود ایجاد مى‏نمایند كه زمینه‏ى دریافت الطاف الهى و نعمت‏هاى ویژه مى‏شود.
البتّه گاهى الطاف ویژه به خاطر پاداش عملى است كه والدین انسان داشته‏اند و خداوند مزد كارشان را به نسل آنان عطا مى‏كند. همان گونه كه در داستان موسى و خضر، خداوند آن دو پیامبر را مأمور مى‏كند دیوارى را كه گنجى زیر آن بود و از آنِ كودكان یتیمى بود تعمیر كنند تا در آینده از آن گنج استفاده نمایند، زیرا والدین كودكان نیكوكار و صالح بوده‏اند. «وكان ابوهما صالحا»(22)
تعلیمات ویژه‏ى الهى‏
خداوند علوم خاصّى را به افراد خاصّى داده ودر قرآن از آنها یاد كرده است از جمله:
1. آدم، علوم همه‏ى اشیا. «و علّم آدم الاسماء كلّها»(23)
2. خضر، علوم باطنى وتأویل. (تا موسى شاگردش شود) «هل اتّبعك على ان تعلّمَن...»(24)
3. یوسف، علم تعبیر خواب. «علّمنى ربّى»(25)
4. داوود، علم زره‏سازى. «و علّمناه صَنعة لَبوس»(26)
5. سلیمان، علم زبان پرندگان. «علّمنا منطق الطیر»(27)
6. معاون سلیمان، علمى كه با آن تخت سلطنتى را از كشورى به كشور دیگر مى‏آورد. «قال الّذى عنده علم من الكتاب»(28)
7. طالوت، علوم نظامى. «و زاده بسطة فى العلم والجسم»(29)
8. رسول‏اكرم وسایر انبیا، علوم غیب. «فلایظهر على‏غیبه احدا الاّ مَنِ‏ارتضى من‏رسول»(30)


18) ص، 20.
19) انبیاء، 79.
20) نمل، 16.
21) انبیاء، 80.
22) كهف، 82.
23) بقره، 31.
24) كهف، 66.
25) یوسف، 37.
26) انبیاء، 80.
27) نمل، 16.
28) نمل، 40.
29) بقره، 247.
30) جنّ، 26 - 27.

پيام ها
 1- علم انبیا لدنّى است و به الهام الهى به آنان عطا شده است. «آتینا»
 2- احترام و شئون افراد را حفظ كنیم. (اوّل نام پدر آمده است بعد نام پسر) «داود و سلیمان»
 3- در میان نعمت‏هاى الهى، حساب علم جداست. «آتینا... علماً»
 4- علم، زمانى ارزش دارد كه در اختیار افراد صالح قرار گیرد. «آتینا داود وسلیمان علماً»
 5 - بهترین جمله براى شكر الهى، «الحمدللّه» است. «الحمدللّه»
 6- علم، یكى از ملاك‏هاى برترى است. «آتینا... علماً... فضّلنا»
 7- برخى از بندگان خداوند از داوود و سلیمان هم برترند. «فضّلنا على كثیر»
 8 - در هیچ مقامى خود را برتر از همگان ندانیم. «على كثیر»

Copyright 2015 almubin.com