1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 93

تفسير 27. النمل آية 84
Number of verses: 93
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
حَتَّىٰ إِذَا جَاءُوا قَالَ أَكَذَّبْتُم بِآيَاتِي وَلَمْ تُحِيطُوا بِهَا عِلْمًا أَمَّاذَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ 84
تا زمانی که (به پای حساب) می‌آیند، (به آنان) می‌گوید: «آیا آیات مرا تکذیب کردید و در صدد تحقیق برنیامدید؟! شما چه اعمالی انجام می‌دادید؟!»

ترجمه
و (یاد كن) روزى كه از هر امّتى گروهى از كسانى كه آیات ما را انكار مى‏كنند محشور مى‏كنیم، پس آنان از پراكنده شدن منع مى‏شوند.
چون گردآیند، (خداوند) مى‏فرماید: آیا آیات مرا دروغ انگاشتید و حال آن كه به آنها احاطه‏ى علمى نداشتید، آیا شما (در طول حیات جز تكذیب) چه مى‏كردید؟

نکته ها
با توجّه به اینكه در قیامت همه‏ى مردم محشور مى‏شوند، «و حشرناهم فلم نغادر منهم احداً»(91) و آیه‏ى مورد بحث (83 نمل) مى‏فرماید: از هر امّتى تنها گروهى را محشور مى‏كنیم، روشن مى‏شود كه این آیه مربوط به قیامت نیست، بلكه مربوط به رجعت است كه قبل از قیامت گروهى زنده مى‏شوند.
در قرآن براى زنده شدن در دنیا، نمونه‏هایى آمده است، از جمله در سوره‏ى بقره مى‏خوانیم: خداوند به گروهى فرمان مردن داد، سپس آنان را زنده كرد؛ «فقال لهم اللّه موتوا ثمّ احیاهم»(92) یا در جاى دیگر مى‏فرماید: ما شما را بعد از مرگ در همین دنیا زنده كردیم؛ «بَعَثناكم مِن بَعد مَوتِكم»(93) و به حضرت عیسى‏علیه السلام مى‏فرماید: تو با اذن من مرده‏ها را زنده از قبرها خارج مى‏كنى؛ «اذ تخرج المَوتى‏ بِاِذنى»(94) و درباره‏ى یكى از اولیاى خدا مى‏فرماید: او را براى صد سال میراندیم و بعد از این مدّت او را زنده كردیم؛ «فاَماتَه اللّه مائة عام ثمّ بَعَثه»(95) همچنین در روایات بسیارى نیز وارد شده است كه قبل از قیامت، افرادى كه در ایمان یا كفر برجستگى دارند، به اراده‏ى خداوند زنده مى‏شوند و با حاكمیّت اهل حقّ، براى مدّتى زندگى مى‏كنند و سردمداران كفر، كیفر مى‏شوند.


91) كهف، 47.
92) بقره، 243.
93) بقره، 56.
94) مائده، 110.
95) بقره، 259.

پيام ها
1- حشر عمومى مردم، در قیامت است ولى حشر گروهى از كفّار ویژه در همین دنیاست. «و یوم نحشر من كلّ امّة فوجاً»
 2- تضادّ میان ایمان وكفر، در همه‏ى امّت‏ها بوده است. «من‏كلّ‏امّة فوجاً ممّن یكذّب»
 3- حشر قبل از قیامت، مخصوص كافر مطلق است. «ممّن یكذّب بایاتنا» (در روایات نیز آمده است: رجعت، مخصوص مؤمنان وكافران درجه یك است)
 4- بدون آگاهى، چیزى را تكذیب نكنید. «أكذّبتم بایاتى ولم تحیطوا بها علما» (عقائد باید بر اساس دلیل قطعى باشد)
 5 - عملكرد انسان‏ها بازتاب عقائد و افكار آنان است. (اوّل تكذیب، بعد كارهاى خلاف). «أكذّبتم - امّا ذا كنتم تعملون»
 6- كفّار ویژه بعد از زنده شدن در دنیا همچنان تحت كنترل هستند تا محاكمه آنان آغاز شود. «یوزعون حتّى اذا جاؤا»
 7- كفّار در دوران رجعت (زنده شدن در این دنیا)، هم نسبت به عقائد توبیخ مى‏شوند و هم نسبت به رفتار خود. «أكذّبتم - امّا ذا كنتم تعملون»
 8 - همه باید در محضر خدا پاسخگو باشند. «أكذّبتم بایاتى - امّا ذاكنتم تعملون»

Copyright 2015 almubin.com