1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 88

تفسير 28. القصص آية 75
Number of verses: 88
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَنَزَعْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا فَقُلْنَا هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوا أَنَّ الْحَقَّ لِلَّهِ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ 75
(در آن روز) از هر امتی گواهی برمی‌گزینیم و (به مشرکان) می‌گوییم: «دلیل خود را بیاورید!» اما آنها می‌دانند که حق از آن خداست، و تمام آنچه را افترا می‌بستند از (نظر) آنها گم خواهد شد!

ترجمه
و (در آن روز) از هر امّتى، گواهى بیرون مى‏آوریم، پس (به مشركان) مى‏گوییم: دلیل خود را (بر شرك) بیاورید! پس مى‏فهمند كه حقّ، مخصوص خداست و هرچه به دروغ مى‏بافتند، از (دست) آنان رفته و محو شده است.

نکته ها
مواقف قیامت، متعدّد است، در یك موقف بر لب‏هاى انسان مُهر خورده و اعضا و جوارح دیگر به شهادت مى‏پردازند؛ «شَهِد علیهم سَمعُهم وأبصارهم و جُلودهم»(96) در موقفى دیگر، انسان مى‏تواند سخن بگوید؛ «وَقِفوهم اِنّهم مسئولون»(97) در یك جا سخنى با انسان گفته نمى‏شود؛ «لا یكلّمهم اللّه»(98) ولى در جاى دیگر، خداوند مى‏فرماید: «هاتوا برهانكم»
گرچه بعضى احتمال داده‏اند كه مراد آیه این باشد كه خداوند از هر گروه مشرك، یكى از افراد برجسته را به عنوان شاهد و سخنگو بیرون مى‏كشد و از او مى‏پرسد: برهان شرك شما چیست؟ ولى با توجّه به روایتى كه در ذیل آیه از امام باقرعلیه السلام آمده است(99) مراد این است كه در هر عصر و زمانى، انسان معصومى (پیامبر یا وصىّ پیامبر) كه به اعمال مردم آگاه باشد، وجود دارد تا در قیامت به عنوان گواه رفتار مردم، شاهد قرار گیرد.


96) فصّلت، 20.
97) صافّات، 24.
98) بقره، 174.
99) تفسیر المیزان، ج‏16، ص‏20.

پيام ها
1- در قیامت، گواهان از خود امّت‏ها برمى‏خیزند. «من كلّ امّة شهیداً»
 2- محاكمات روز قیامت، علنى و حضورى است. «شهیداً فقلنا»
 3- عقاید و افكار خود را بر اساس برهان و دلیلِ محكم تنظیم كنیم. زیرا شرك برهانى ندارد و در آخرت بهانه، خریدارى ندارد. «هاتوا برهانكم»
 4- مشركان، منطق و برهان ندارند. «هاتوا برهانكم»
 5 - هر نوع كتمانِ حقایق، فقط در دنیاست، در آخرت با كنار رفتن پرده‏ها، حقّ و حقیقت، ظاهر و متجلّى مى‏شود. «فعلموا انّ الحقّ للّه»
 6- اگر چه مجرمین در قیامت به فكر انكار هستند، ولى حضور گواه، آنان را به بن‏بست مى‏كشاند. «شهیداً... فعلموا اَنّ الحقّ للّه»
 7- باطل، رفتنى است. «ضلّ عنهم ما كانوا یفترون»

Copyright 2015 almubin.com