1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 286

تفسير 2. البقرة آية 57
Number of verses: 286
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ۖ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ 57
و ابر را بر شما سایبان قرار دادیم؛ و «من» [= شیره مخصوص و لذیذ درختان] و «سلوی» [= مرغان مخصوص شبیه کبوتر] را بر شما فرستادیم؛ (و گفتیم:) «از نعمتهای پاکیزه‌ای که به شما روزی داده‌ایم بخورید!» (ولی شما کفران کردید!) آنها به ما ستم نکردند؛ بلکه به خود ستم می‌نمودند.

ترجمه
و ابر را بر شما سایبان ساختیم و «منّ» و «سَلوى‏» بر شما نازل كردیم (و گفتیم:) از نعمت‏هاى پاكیزه‏اى كه به شما روزى دادیم بخورید، (ولى شما با بهانه‏جویى‏هاى خود، كفران نعمت كردید. بدانید كه) آنها به ما ستم نكردند، بلكه به خودشان ستم نمودند.

نکته ها
پس از نجات بنى‏اسرائیل از سلطه‏ى فرعون، به آنان دستور داده شد كه وارد سرزمین فلسطین شوند. آنها به بهانه‏ى اینكه در آنجا افراد ستمگرى هستند، سرپیچى كرده و به موسى گفتند: با خدایت به جنگ آنان برو، ما همین جا نشسته‏ایم. قهر خداوند آنها را فراگرفت و مدّت چهل سال در بیابانِ «تیه» ماندگار شدند، ولى خداوند در آنجا نیز براى آنان ابرها را چون سایه‏بان قرار داد و دو نوع غذاى طبیعى و گوارا به نام‏هاى مَنّ و سَلوى‏، در دسترس آنان گذاشت.
«غَمام» به ابر بى‏باران گفته مى‏شود كه فقط سایه ایجاد مى‏كند، ابرهاى باران دار را «سحاب»، «غیم» و«مزن» مى‏گویند. «مَنّ»، به شیره‏ى مخصوص درختان كه چون قطره بر روى آنها مى‏نشیند، گفته مى‏شود كه همان صَمغ است وبرخى به معنى عسل وقارچ گرفته‏اند. «سَلوى» به پرندگانى مخصوص كه شبیه كبوترند مى‏گویند.

پيام ها
1- ابر و باد و باران، به فرمان خداوند هستند. «ظلّلنا علیكم الغمام»
2- رازق بودن خداوند، محدود به شرائط خاصّى نیست. در بیابان بى‏آب و علف هم، رزق طبیعى مى‏فرستد. «وانزلنا علیكم المنّ والسّلوى»
3- خداوند، رزق انسان را از حلال و پاكیزه مقدّر كرده است. «طیّبات ما رزقناكم»
4- تخلّف از فرامین الهى، ظلم بر خویشتن است. «انفسهم یظلمون»

Copyright 2015 almubin.com