1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 286

تفسير 2. البقرة آية 95
Number of verses: 286
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَلَن يَتَمَنَّوْهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ 95
ولی آنها، به خاطر اعمال بدی که پیش از خود فرستاده‌اند، هرگز آرزوی مرگ نخواهند کرد؛ و خداوند از ستمگران آگاه است.

ترجمه
ولى آنها هرگز به سبب آنچه از پیش فرستاده‏اند، آرزوى مرگ نكنند و خداوند به حال ستمگران، آگاه است.

نکته ها
نترسیدن از مرگ، نشانه‏ى صدق ویقین است. وقتى مرگ از راه مى‏رسد شوخى‏ها، تعارفات و خیالات مى‏گریزند، تنها انسان مى‏ماند و اعمال او. در لحظه‏ى مرگ، انسان باور مى‏كند كه متاع دنیا كم است و آخرت بهتر وباقى است. در لحظه مرگ، انسان باور مى‏كند كه دنیا غنچه‏اى است كه براى هیچكس شكفته نمى‏شود و دوستان دنیوى مگسانند دور شیرینى. انسان اگر به مرتبه یقین برسد، هرچه به مرگ نزدیك‏تر مى‏شود، احساس قرب ووصول به لقا ودیدار الهى مى‏كند. به همین دلیل حضرت على علیه السلام وقتى ضربه‏ى شمشیر را بر فرق خود احساس كرد فرمود: «فزت و ربّ الكعبة» قسم به پروردگار كعبه رستگار شدم. امام حسین علیه السلام در كربلا هر چه به ظهر عاشورا و زمان شهادت نزدیك مى‏شد، صورتش برافروخته و شكوفاتر مى‏گردید، و وقتى در شب آخر از یارانش پرسیدند: مرگ نزد شما چگونه است؟ جملاتى را در جواب عرضه داشتند كه نشان دهنده‏ى یقین آنان به حقّانیّت راهشان بود، آنها مرگ را شیرین مى‏دانستند و حتّى برخى از آنان در همان شب آخر با یكدیگر مزاح مى‏كردند.

پيام ها
1- ترس از مرگ، در واقع ترس از كیفر كارهاى خودماست. «بما قدّمت ایدیهم»
2- مدّعیان دروغگو و متوقّعان نابجا، ظالمند. «واللَّه علیم بالظالمین»
3- خودتان مى‏دانید كه چه كرده‏اید، خداوند نیز كه از آنها با خبر است، پس این همه ادّعا براى چه؟! «واللَّه علیم بالظالمین»

Copyright 2015 almubin.com