1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 54

تفسير 34. سبأ آية 14
Number of verses: 54
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوا فِي الْعَذَابِ الْمُهِينِ 14
(با این همه جلال و شکوه سلیمان) هنگامی که مرگ را بر او مقرّر داشتیم، کسی آنها را از مرگ وی آگاه نساخت مگر جنبنده زمین [= موریانه‌] که عصای او را می‌خورد (تا شکست و پیکر سلیمان فرو افتاد)؛ هنگامی که بر زمین افتاد جنّیان فهمیدند که اگر از غیب آگاه بودند در عذاب خوارکننده باقی نمی‌ماندند!

ترجمه
پس چون مرگ را بر سلیمان مقّرر داشتیم، كسى جنّیان را از مرگ او آگاه نساخت مگر جنبنده‏ى زمین (= موریانه) كه عصایش را (به تدریج) مى‏خورد، پس چون سلیمان به زمین افتاد جنّیان دریافتند كه اگر غیب مى‏دانستند، در آن عذاب خوار كننده (كارهاى سخت) نمى‏ماندند.

نکته ها
حضرت على‏علیه السلام مى‏فرماید: «فلو ان احداً یجد الى البقاء سلّماً او الى دفع الموت سبیلا لكان ذلك سلیمان ابن داود الّذى سخّر له ملك الجنّ والانس مع النبوّة و عظیم الزّلفة»(480)
اگر كسى براى ماندن و بقا راهى داشت و مى‏توانست از مرگ در امان بماند، همانا سلیمان بود كه جن و انس در تسخیر او بودند و مقام نبوت را دارا بود و قرب و منزلتى بزرگ داشت.
«منسأة» به معناى عصا و به گفته روایات مراد از «العذاب المهین» كارهاى سختى بود كه جنّیان انجام مى‏دادند.(481)


480) نهج البلاغه، خطبه 182.
481) تفسیر مجمع‏البیان.

پيام ها
1- زمان مرگ، به دست خداست. «قضینا»
 2- مرگ، حتّى به سراغ كسانى كه نبوت و سلطنت را یكجا دارند مى‏رود. «قضینا علیه الموت»
 3- حیوانات، مأموران خدا هستند. «دلّهم... دابّة الارض»
 4- جنّ، غیب نمى‏داند. (با افتادن سلیمان به زمین، هم خود جنّ فهمید كه غیب نمى‏داند و هم مردم فهمیدند كه ادّعاى جنّ مبنى بر آگاهى از غیب بیهوده است.) «تبیّنت... لو كانوا یعلمون الغیب...»
 5 - جنیان داراى احساس عزّت و ذلّت و گریز از كار سخت هستند. «ما لبثوا فى العذاب المهین»
 حیوانات مأمور خدا هستند
 1. تكّه‏اى از بدن گاو، مقتول را زنده مى‏كند و او قاتل خود را معرّفى مى‏كند. (در ماجراى گاو بنى‏اسرائیل) «اِنّ اللّه یأمركم أن تذبحوا بقرة»(482)
 2. عنكبوت، پیامبر را در غار حفظ مى‏كند. «الاّ تنصروه فقد نصره اللّه»(483)
 3. كلاغ، معلّم بشر مى‏شود. «فبعث اللّه غراباً»(484)
 4. هدهد، مأمور رساندن نامه سلیمان به بلقیس مى‏شود. «اذهب بكتابى هذا»(485)
 5. ابابیل، مأمور سركوبى فیل سواران مى‏شود. «و ارسل علیهم طیرا ابابیل»(486)
 6. اژدها، وسیله‏ى حقّانیّت موسى مى‏شود. «هى ثعبان مبین»(487)
 7. نهنگ، مأمور تنبیه یونس مى‏شود. «فالتقمه الحوت»(488)
 8. موریانه وسیله‏ى كشف مرگ سلیمان مى‏شود. «تأكل منساته»(489)
 9. سگ اصحاب كهف مأمور نگهبانى مى‏شود. «و كلبهم باسط ذراعیه بالوصید»(490)
 10. چهار پرنده سبب اطمینان ابراهیم مى‏شود. «فخذ اربعة من الطیر»(491)
 11. الاغ، سبب یقین عُزیر به معاد مى‏شود. «و انظر الى حمارك»(492)
 12. شتر، گاو و گوسفند در حج، شعائر الهى مى‏شوند. «و البُدن جعلناها لكم من شعائر اللّه»(493)
 13. حیوان، وسیله‏ى خداشناسى مى‏شود. «افلا ینظرون الى الابل كیف خلقت»(494)
 14. حیوان، وسیله‏ى آزمایش انسان مى‏شود. «تناله ایدیكم و رماحكم»(495)
 15. حیوان، معجزه الهى مى‏شود. «هذه ناقة اللّه»(496)
 16. حیوان، وسیله‏ى قهر الهى مى‏شود. «الجراد والقّمل و الضفادع»(497)
  در قرآن چندین سوره به نام حیوانات است: بقره، انعام، نحل، نمل، عنكبوت و فیل.


482) بقره، 63 - 73.
483) توبه، 40.
484) مائده، 31.
485) نمل، 28.
486) فیل، 3.
487) اعراف، 107.
488) صافات، 142.
489) سبأ، 14.
490) كهف، 18.
491) بقره، 260.
492) بقره، 259.
493) حج، 36.
494) غاشیه، 17.
495) مائده، 94.
496) اعراف، 73.
497) اعراف، 133.

Copyright 2015 almubin.com