1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 75

تفسير 39. الزمر آية 42
Number of verses: 75
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا ۖ فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضَىٰ عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرَىٰ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ 42
خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض می‌کند، و ارواحی را که نمرده‌اند نیز به هنگام خواب می‌گیرد؛ سپس ارواح کسانی که فرمان مرگشان را صادر کرده نگه می‌دارد و ارواح دیگری را (که باید زنده بمانند) بازمی‌گرداند تا سرآمدی معیّن؛ در این امر نشانه‌های روشنی است برای کسانی که اندیشه می‌کنند!

ترجمه
خداوند است كه جان‏ها را به هنگام مرگشان به طور كامل مى‏گیرد، و (جان) آن را كه نمرده است در هنگام خواب (مى‏گیرد)، پس آن را كه مرگ بر او قطعى شده نگاه مى‏دارد و جان‏هاى دیگر را (كه مرگش فرا نرسیده) براى مدّتى معین (به جسم آنان) باز مى‏گرداند. بى شك در این (گرفتن و دادن روح هنگام خواب و بیدارى)، براى گروهى كه فكر مى‏كنند نشانه‏هایى بزرگ (از قدرت خدا) وجود دارد.

نکته ها

«یَتوفّى‏» از «وَفى‏» به معناى دریافت كامل امرى است و در مورد مرگ به معناى گرفتن جان به طور كامل است.
سؤال: در آیه‏ى 61 سوره‏ى انعام مى‏فرماید: «توفّته رسلنا» فرشتگان ما جان را مى‏گیرند و در آیه‏ى 11 سوره‏ى سجده مى‏فرماید: «یتوفّاكم ملك الموت» ملك الموت جان شما را مى‏گیرد و این آیه مى‏فرماید: خدا جان‏ها را مى‏گیرد، كدام صحیح است؟
پاسخ: امام صادق علیه السلام فرمود: خداوند براى عزرائیل «ملك الموت» یاورانى از فرشتگان قرار داده است كه جان مردم را مى‏گیرند و تحویل او مى‏دهند و او جان‏ها را با آنچه شخصاً قبض كرده به خدا تحویل مى‏دهد.(39)
در حدیث مى‏خوانیم: به هنگام خواب روح در بدن مى‏ماند ولى نفس به آسمان مى‏رود و رابطه میان نفس و روح مثل رابطه خورشید و شعاع خورشید است. اگر خدا بخواهد و مرگش رسیده باشد روح نیز از بدن جدا و به نفس مى‏پیوندد وگرنه نفس از آسمان نازل و به روح ملحق مى‏شود.(40)
سؤال: هنگام مرگ كه روح از بدن جدا مى‏شود كجا مى‏رود؟
پاسخ: هنگام مرگ، روح به بدنى مثل همین بدن كه نامش قالب مثالى است ملحق و در برزخ با آن بدن، كامیاب یا عذاب مى‏شود و در خواب نیز، روح با همان بدن سبك و قالب مثالى رؤیا مى‏بیند و به اطراف مى‏رود.
جسم انسان در حكم یك اتومبیل و روح در حكم راننده‏ى آن است؛
گاهى هم ماشین روشن است و هم راننده پشت فرمان، كه این، حالت بیدارى است.
گاهى ماشین روشن است ولى راننده پیاده مى‏شود و مى‏رود كه این حالت خواب است. زیرا قلب و معده و كلیه كار مى‏كنند ولى روح جدا مى‏شود و به بَدَنى مشابه ملحق شده و به اطراف مى‏رود. این همان بدنى است كه ما در رؤیاهاى خود با آن سیر و سفر مى‏كنیم و قالب مثالى نام گذارى شده و به قدرى سبك و چابك است كه بدون واسطه مى‏تواند در آسمان‏ها پرواز و در اقیانوس‏ها شنا و در یك لحظه به اطراف دنیا برود.
گاهى هم ماشین خاموش و هم راننده جدا مى‏شود كه این حالت مرگ است.(41)
در سخنان پیشوایان دینى نیز مرگ و قیامت، به خواب و بیدارى مثال زده شده است. در حدیث مى‏خوانیم: «كما تنومون تموتون» همان گونه كه مى‏خوابید مى‏میرید و همان گونه كه بیدار مى‏شوید زنده مى‏گردید.
لقمانِ حكیم به فرزندش مى‏گفت: اگر قدرت داشتى خواب و بیدارى را از خود دور كنى خواهى توانست مرگ و معاد را هم از خود دور نمایى!(42)


39) بحار، ج 6، ص 144.
40) تفسیر مجمع البیان.
41) اینجانب در كتاب معاد در بحث برزخ در این زمینه مطالبى آورده‏ام.
42) تفسیر مخزن العرفان.

پيام ها
1- جسم و روح، دو حقیقت مستقل هستند و به هنگام مرگ یا خواب از هم جدا مى‏شوند و روح پس از مرگ باقى مى‏ماند. «اللّه یتوفّى الانفس»
 2- مرگ و خواب، برادر یكدیگرند. «حین موتها - فى منامها»
 3- اگر بدانیم كه هر شب جان مى‏دهیم، از غرور و غفلت و گناه فاصله مى‏گیریم. «و الّتى لم تمت فى منامها»
 4- مرگ و حیاتِ ما به دست خداست. «اللّه یتوفّى - قضى‏ علیها الموت - یرسل...»
 5 - هیچ كس براى همیشه زنده نمى‏ماند. «یرسل الاخرى الى اجلٍ مسمّى»
 6- خواب و بیدارى براى همه‏ى انسان‏هاست، ولى تنها اهل فكر از آن درس مى‏گیرند. «لآیات لقوم یتفكّرون»

Copyright 2015 almubin.com