1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 75

تفسير 39. الزمر آية 69
Number of verses: 75
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتَابُ وَجِيءَ بِالنَّبِيِّينَ وَالشُّهَدَاءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُم بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ 69
و زمین (در آن روز) به نور پروردگارش روشن می‌شود، و نامه‌های اعمال را پیش می‌نهند و پیامبران و گواهان را حاضر می‌سازند، و میان آنها بحق داوری می‌شود و به آنان ستم نخواهد شد!

ترجمه
و (در آن روز) زمین به نور پروردگارش روشن گردد و نامه‏ى اعمال را در میان نهند و پیامبران و شاهدان را حاضر سازند و میان آنان به حقّ  داورى شود، در حالى كه بر آنان ستم نمى‏رود.

نکته ها
مراد از «نور ربّ»، یا نور حقّ و عدالت است كه خداوند در آن روز زمین را با آن نورانى مى‏كند یا مراد نورى است غیر از نور خورشید و ماه كه خداوند در آن روز مى‏آفریند. البتّه مرحوم علامه طباطبایى در تفسیر المیزان مى‏فرماید: مراد از «نور ربّ» كشف اسرار و حقایق در قیامت است، سپس براى تأیید نظر خود آیه‏ى 22 سوره‏ى ق را گواه مى‏گیرد: «لقد كنت فى غفلة من هذا فكشفنا عنك غطاءك»
در تفسیر اطیب البیان مى‏خوانیم: چون در قیامت نور خورشید و ماه گرفته مى‏شود، مراد از «نور ربّ» نورى است كه از مؤمنان بر مى‏خیزد. سپس این آیه را به عنوان شاهد ذكر مى‏كند: «یوم ترى المؤمنین و المؤمنات یسعى نورهم بین ایدیهم»(76)


76) حدید، 13 ؛ تحریم، 8.

پيام ها
1- ارائه‏ى نامه‏ى اعمال و احضار انبیا و گواهان و داورى به حقّ در قیامت، از امور قطعى است. (كلمات «قُضِىَ»، «وُضِعَ» و «جاى‏ءَ» در قالب ماضى مجهول آمده است).
 2- در قیامت گواهان متعدّدى در كار است. (انبیا، امامان، فرشتگان، اعضاى بدن، زمین، زمان و...). «الكتاب - النبیّین - الشهداء»
 3- تمام رفتار و كردار انسان در دنیا تحت نظارت گروهى شاهد و گواه قرار دارد زیرا شرط گواهى دادن در قیامت، حضور و نظارت بر اعمال در دنیا است. «و جیى‏ءَ بالنبیّین و الشهداء»
 4- گرچه در قیامت انبیا نیز مورد سؤال قرار مى‏گیرند «و لنسئلن المرسلین»(77) ولى احضار انبیا در این آیه، به دلیل آنكه در كنار كتاب و شهداء قرار گرفته، براى گواهى بر اعمال امّت خودشان است. «و جیى‏ءَ بالنبیّین و الشهداء»
 5 - قضاوت و داورى خداوند بر پایه مستندات پرونده اعمال و گواهى پیامبران و شاهدان است. «وضع الكتاب وجیى‏ء بالنبیّین و الشهداء و قُضِىَ»


77) اعراف، 6.

Copyright 2015 almubin.com