1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 200

تفسير 3. آل عمران آية 151
Number of verses: 200
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا ۖ وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ ۚ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ 151
بزودی در دلهای کافران، بخاطر اینکه بدون دلیل، چیزهایی را برای خدا همتا قرار دادند، رعب و ترس می‌افکنیم؛ و جایگاه آنها، آتش است؛ و چه بد جایگاهی است جایگاه ستمکاران!

ترجمه
بزودى در دلهاى كسانى كه كفر ورزیدند، بیم خواهیم افكند، زیرا چیزى را با خدا شریك كرده‏اند كه بر (حقّانیّت) آن (خداوند) دلیلى نازل نكرده است و جایگاه آنان آتش دوزخ است و چه بد است جایگاه ستمگران.

نکته ها
پس از شكست مسلمانان در اُحد، ابوسفیان ولشكریانش كه هنوز در اطراف مدینه بودند، گفتند: مسلمان‏ها نابود شدند وباقیمانده آنان گریختند، خوب است بازگردیم وآنها را ریشه‏كن كنیم. ولى خداوند آنچنان رعبى در دل آنان افكند كه مانند شكست‏خوردگان به مكّه بازگشتند، چون نگران حمله مسلمانان بودند.[164]


164) مناقب، ج‏1، ص 126.

پيام ها
1- خداوند، مسلمانان را با القاى ترس بر قلب دشمن یارى مى‏كند. «سنلقى فى قلوب الّذین كفروا الرعب»
2- تكیه به غیر خدا، شرك و عامل ترس است. همان گونه كه ایمان و یاد خدا عامل اطمینان مى‏باشد. «الرعب بما اشركوا»
3- مشرك، بر ادّعاى شرك برهان ندارد. «مالم ینزّل به سلطاناً»
4- اصول عقاید باید بر اساس منطق و استدلال باشد. «لم‏ینزّل به سلطاناً»
5 - برهان، نورى الهى است كه بر دلها نازل مى‏شود و مشركین این نور را ندارند. «لم ینزّل به سلطاناً»
6- شرك، ظلم است. لذا پایان آیه مى‏فرماید: «بئس مثوى الظالمین»

Copyright 2015 almubin.com