1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 200

تفسير 3. آل عمران آية 97
Number of verses: 200
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَّقَامُ إِبْرَاهِيمَ ۖ وَمَن دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا ۗ وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا ۚ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ 97
در آن، نشانه‌های روشن، (از جمله) مقام ابراهیم است؛ و هر کس داخل آن [= خانه خدا] شود؛ در امان خواهد بود، و برای خدا بر مردم است که آهنگ خانه (او) کنند، آنها که توانایی رفتن به سوی آن دارند. و هر کس کفر ورزد (و حج را ترک کند، به خود زیان رسانده)، خداوند از همه جهانیان، بی‌نیاز است.

ترجمه
در آن (خانه) نشانه‏هاى روشن، (از جمله) مقام ابراهیم است و هر كس به آن درآید، درامان است وبراى خدا بر عهده‏ى مردم است كه قصد حج آن خانه را نمایند، (البتّه) هركه توانایى این راه را دارد. وهركس كفر ورزد (وبا داشتن توانایى به حج نرود، بداند كه) همانا خداوند از همه‏ى جهانیان بى‏نیاز است.

نکته ها
مكّه وكعبه، نمایشگاهى از قدرت ونشانه‏هاى الهى، وتاریخ آن مملوّ از خاطرات و سرگذشت‏هایى است كه توجّه به آنها درس‏آموز و عبرت‏انگیز مى‏باشد. در ساختن آن ابراهیم علیه السلام بنّایى، واسماعیل علیه السلام كارگرى مى‏كرده‏اند. سپاهیان فیل‏سوار ابرهه كه به قصد ویرانى آن آمده‏اند، به قدرت الهى توسط پرندگان ابابیل نابود شده‏اند. دیوار آن به هنگام تولّد علىّ علیه السلام براى مادرش شكافته مى‏شود تا در داخل آن، نوزادى متولد شود كه در آینده‏اى نه چندان دور، بت‏هاى داخل آن را فرو ریزد. بلال، برده سیاهپوست حبشى، در برابر چشمان حیرت زده اشراف مكّه بر بالاى آن اذان مى‏گوید و روزى نیز مى‏رسد كه آخرین حجّت الهى به دیوار آن تكیه زده و نداى نجات انسان‏ها را سر مى‏دهد و عالم را به اسلام دعوت مى‏كند.
مكّه، شهر أمن الهى است كه هر كس در آن وارد شود، در امان است. حتّى اگر جنایتكار وارد مسجدالحرام شود، نمى‏توان متعرّض او شد، تنها مى‏توان او را در مضیقه قرار داد تا خود مجبور به خارج شدن شود.[116]
در كنار كعبه، مقام ابراهیم است. به گفته روایات، مقام ابراهیم سنگى است كه به هنگام ساختن كعبه و بالا بردن دیوارهاى آن، زیر پاى ابراهیم علیه السلام قرار داشت و اثر پاى آن حضرت بر روى آن مانده است. بقاى این سنگ و اثر پا روى آن، از قرن‏ها پیش از عیسى وموسى علیهما السلام با آن همه تغییر وتحوّلى كه در كعبه واطراف آن در اثر حمله‏ها، سیل‏ها وخرابى‏ها بوجود آمده، خود نشانه‏اى از قدرت الهى است.
«حج» به معناى قصد همراه با حركت است و «مَحجّة» به راه صاف و مستقیم مى‏گویند كه انسان را به مقصد مى‏رساند. حج در اسلام به معناى قصد خانه خدا و انجام اعمال مربوط به آن است.
پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله به علىّ علیه السلام فرمود: «تارك الحج و هو مستطیع كافر» هر توانمندى كه حج را انكار و ترك كند، كافر است. و كسى كه امروز و فردا كند تا بمیرد، گویا یهودى و نصرانى از دنیا رفته است.[117]
استطاعت مالى براى حج، لازم نیست از خود انسان باشد، بلكه اگر كسى دیگرى را میهمان كند، یا هزینه‏ى حجّ او را بپردازد، او مستطیع شده وحج بر او واجب است.[118]
امام صادق‏علیه السلام درباره‏ى «آیات بیّنات» فرمودند: مقصود مقام ابراهیم، حجرالاسود و حجر اسماعیل است. و از آن حضرت پرسیدند مراد از «مَن دخله» كعبه است یا حرم؟ حضرت فرمودند: حرم.[119]
شخصى از امام صادق‏علیه السلام درباره‏ى «مَن دخله كان آمنا» سؤال كرد: حضرت فرمودند: كسى كه این خانه را قصد كند و بداند كه این همان خانه‏اى است كه خداوند رفتن به آنرا فرمان داده، و اهل‏بیت‏علیهم السلام را نیز آنگونه كه باید بشناسد، او در دنیا و آخرت درامان خواهد بود.[120]


116) كافى، ج‏4، ص 226.
117) من لایحضره الفقیه، ج‏4، ص‏368 ؛ كافى، ج‏4، ص 265.
118) كافى، ج‏4، ص 266.
119) كافى‏ج‏4، ص‏223.
120) كافى، ج‏4، ص‏540.

پيام ها
1- در خانه‏ى خدا، نشانه‏هاى روشن بسیار است. نشانه‏هاى قداست و معنویّت، خاطرات انبیا از آدم تا خاتم، مطاف بودن براى انبیا و قبله‏گاه براى همه‏ى نمازگزاران. «فیه آیات بیّنات»
2- ابراهیم علیه السلام مقامى دارد كه جاى پاى او، به مكّه ارزش داده است. «مقام ابراهیم»
3- بر خلاف تفكّر وهابیّت، اگر جماد در جوار اولیاى خدا قرار گیرد، قداست مى‏یابد. «مقام ابراهیم»
4- از امتیازات اسلام آن است كه یك منطقه از زمین را منطقه‏ى امن قرار داده، تا ضعیف و قوى در كنار یكدیگر مجتمع شوند. «مَن دخله كان آمنا»
5 - واجبات، یك نوع تعهّد الهى برگردن انسان است. «وللّه على‏النّاس حِجّ‏البیت»
6- حج، باید خالصانه و تنها براى خدا باشد. «للّه على النّاس حِجّ البیت»
7- تكلیف و وظیفه، به مقدار توان است. توان فرد از نظر مالى و بدنى، وفراهم بودن شرایط بیرونى. «من استطاع الیه سبیلاً»
8 - استطاعت شرط حج است.[121] «من استطاع الیه سبیلاً»
9- انكار حج و ترك آن، سبب كفر است. «و من كفر»
10- فایده‏ى انجام دستورات الهى، به خود انسان برمى‏گردد وگرنه خداوند نیازى به اعمال ما ندارد. «فان اللّه غنىّ عن العالمین»
11- خداوند دعوت مى‏كند، ولى منّت نمى‏كشد. «وللّه على النّاس حِجّ البیت... و من كفر فانّ اللّه غنىّ عن‏العالمین»


121) كافى، ج‏4، ص 267.

Copyright 2015 almubin.com