1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 49

تفسير 52. الطور آية 49
Number of verses: 49
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ 49
(همچنین) به هنگام شب او را تسبیح کن و به هنگام پشت کردن ستارگان (و طلوع صبح)!

ترجمه
 براى (انجام) فرمان پروردگارت پایدارى كن، كه تو در دید ما (و تحت حمایت ما) هستى و هنگامى كه (از خواب) بر مى‏خیزى، با ستایش پروردگارت او را به پاكى یاد كن.
پس پاسى از شب و به هنگام ناپدید شدن ستارگان، خدا را تسبیح كن.

نکته ها
این سوره با سوگند به مكان مناجات شروع شد، «والطور» و با فرمان مناجات پایان یافت. «و من الّیل فسبّحه و أدبار النّجوم»
با این‏كه همه‏ى اعمال و افكار انسان‏ها زیر نظر خداست، امّا خداوند به اولیاى خود توجّه مخصوصى دارد، مثلاً به نوح‏علیه السلام مى‏فرماید: ساخت كشتى تو زیر نظر ماست. «اِصنع الفلك باعیننا» و به پیامبر اسلام مى‏فرماید: تمام وجودت زیر نظر ماست. «فانّك بأعیُننا»
تسبیح از ستایش مهم‏تر است، فرمان تسبیح دوبار مطرح شد، ولى ستایش خداوند یكبار.
مراد از «ادبار النجوم»، هنگام طلوع فجر است كه ستارگان در نور صبح ناپدید مى‏شوند. مفسّران، عبارتِ «من الّیل فسبّحه» را به نمازشب در هنگام سحر تفسیر كرده‏اند و در حدیث مى‏خوانیم: مراد از «ادبار النجوم» دو ركعت نماز نافله قبل از نماز صبح است.(36)


36) كافى، ج‏3، ص‏444.

پيام ها
 1- در برابر افراد لجوج، باید صبر و مقاومت كرد. آرى تبلیغ دین در برابر تكذیب‏ها و آزارها به صبر و حوصله نیاز دارد. «واصبر لحكم ربّك»
 2- صبر اگر در راه اجراى فرمان الهى باشد، با ارزش است وگرنه یكدندگى و لجاجت و ضد ارزش محسوب مى‏شود. «واصبر لحكم ربّك»
 3- حكم و فرمان خداوند، در جهت تربیت و رشد انسان است. «لحكم ربّك»
 4- پیامبر نیز به حمایت خداوند نیازمند است. «فانّك باعیننا»
 5 - آنچه انسان را صبور مى‏كند، آن است كه بداند زیرنظر خداست. «فانّك باعیننا»
 6- یاد خدا وستایش وتسبیح او، مایه‏ى صبر و پایدارى است. «واصبر... و سبّح»
 7- تسبیح خداوند بر ستایش او مقدّم است، اول باید او را منزّه بدانیم، سپس ستایش كنیم.
 8 - مناجات شبانه، انسان را براى تلاش روزانه آماده مى‏كند. «واصبر... و من الّیل فسبّحه...»
 9- براى دعا ونیایش، زمان‏هاى خاصّ آثار بیشترى دارد. «حین تقوم و من الّیل... ادبار النجوم» 

Copyright 2015 almubin.com