1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 120

تفسير 5. المائدة آية 107
Number of verses: 120
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ 107
و اگر اطلاعی حاصل شود که آن دو، مرتکب گناهی شده‌اند (و حق را کتمان کرده‌اند)، دو نفر از کسانی که نسبت به میت، اولی هستند، به جای آنها قرار می‌گیرند، و به خدا سوگند یاد می‌کنند که: «گواهی ما، از گواهی آن دو، به حق نزدیکتر است! و ما تجاوزی نکرده‌ایم؛ که اگر چنین کرده باشیم، از ظالمان خواهیم بود!»

ترجمه
پس اگر معلوم شد كه آن دو شاهد (غیر مسلمان در سفر) گناه و خیانت كرده‏اند (و سوگندشان ناحقّ بوده)، دو نفر دیگر كه (مسلمان هستند و شهادت بر ضررشان تمام شده و به میّت نزدیك‏ترند) برخاسته و به خدا سوگند یاد نمایند كه قطعاً گواهى ما (وارثان مسلمان) از گواهى آن دو (غیر مسلمانى كه خیانتشان آشكار شده) به حقّ نزدیك‏تر است (و بگویند) ما (از حدّ و حقّ) تجاوز نكرده‏ایم كه اگر چنین كنیم قطعاً از ستمكارانیم.

نکته ها
كلمه‏ى «عثور» به معناى آگاهى بدون تجسّس است. [210]
مخفى نماند كه گواهى و سوگند اولیاى میّت، بر اساس اطلاعى است كه از قبل، درباره‏ى اموال او هنگام سفر یا غیر سفر داشته‏اند.
براى كلمه «اَوْلیان» در آیه دو معنا مى‏توان كرد:
الف: دو نفر وارث كه گواهى بر ضررشان داده شده ولى بخاطر وارث بودن به میّت نزدیك‏تر و اولى هستند.
ب: مراد همان دو گواهى هستند كه میّت از آنان درخواست گواه شدن كرده و لحظه مرگ حاضر بوده‏اند و به خاطر همین حضور یا درخواست، اولویّت پیدا كرده‏اند. بنابراین ترجمه چنین مى‏شود: اگر معلوم شد كه دو نفر اوّل مرتكب گناه شدند پس دو نفر دیگر به جاى آنان به گواهى دادن قیام كنند كه آن دو نفر از كسانى باشند كه دو شاهد نخست علیه آنان مرتكب گناه شده‏اند.
شهادت و گواهى باید از هر دو نفر و با اسم مبارك اللَّه باشد و محتواى سوگند همان باشد كه در آیه آمده است كه اولاً سوگند ما راست است و ما قصد تجاوز به حقوق مردم را نداریم ثانیاً اگر سوگند ما دروغ بود اقرار به ستمگرى خود داریم.


210) مفردات راغب.

پيام ها
1- شما حقّ تجسّس وكنجكاوى ندارید، ولى اگر اطلاعى پیدا شد، وظیفه عوض مى‏شود. «فان عُثر...»
2- شهادت دروغ، نوعى تجاوز وظلم به‏حقوق مردم است. «اعتدینا... لمن الظالمین»

Copyright 2015 almubin.com