1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 120

تفسير 5. المائدة آية 33
Number of verses: 120
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم مِّنْ خِلَافٍ أَوْ يُنفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ۚ ذَٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا ۖ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ 33
کیفر آنها که با خدا و پیامبرش به جنگ برمی‌خیزند، و اقدام به فساد در روی زمین می‌کنند، (و با تهدید اسلحه، به جان و مال و ناموس مردم حمله می‌برند،) فقط این است که اعدام شوند؛ یا به دار آویخته گردند؛ یا (چهار انگشت از) دست (راست) و پای (چپ) آنها، بعکس یکدیگر، بریده شود؛ و یا از سرزمین خود تبعید گردند. این رسوایی آنها در دنیاست؛ و در آخرت، مجازات عظیمی دارند.

ترجمه
همانا كیفر آنان كه با خداوند و پیامبرش به محاربه برمى‏خیزند و (با سلاح و تهدید و غارت) در زمین به فساد مى‏كوشند، آن است كه كشته شوند، یا به دار آویخته شوند، یا دست و پایشان بطور مخالف بریده شود یا آنكه از سرزمین (خودشان) تبعید شوند. این كیفر ذلت بار دنیوى آنان است و در آخرت برایشان عذابى عظیم است.

نکته ها
در شأن نزول آیه آمده است كه جمعى از مشركانِ مكّه به مدینه آمده، مسلمان شدند. ولى چون بیمار بودند به فرمان پیامبر اكرم‏صلى الله علیه وآله به منطقه‏ى خوش آب و هوایى در بیرون مدینه رفته و اجازه یافتند از شیر شترهاى زكات بهره ببرند. امّا چون سالم شدند، چوپان‏هاى مسلمان را گرفته، دست و پایشان را بریدند و چشمانشان را كور كرده، شتران را به غارت بردند و از اسلام هم دست كشیدند. رسول خداصلى الله علیه وآله دستور داد آنان را دستگیر كنند و همان كارى را كه با چوپانان كرده بودند، بر سر خودشان آوردند. آیه‏ى فوق نازل شد.
كیفرهایى كه در آیه آمده، «حقّ اللّه» است و از جانب حكومت یا مردم قابل عفو و تبدیل نیست. [79] ودر تفسیر المیزان آمده است كه انتخاب یكى از چهار كیفر، با امام مسلمین است و اگر اولیاى مقتول هم عفو كنند، باید یكى از كیفرها اجرا شود.
كلمه‏ى «جزاء» به معناى كیفر وپاداش كافى است یعنى حدود و مجازات‏هاى چهارگانه براى مجرم عادلانه وكافى است. [80]
براى اصلاح جامعه، هم موعظه و ارشاد لازم است، هم شمشیر و برخورد قاطع و انقلابى. (آیه‏ى قبل، پیام وهشدار به قاتل بود، واین آیه عقوبت افراد محارب ومفسِد را بیان مى‏كند)
عقوبت باید همراه با عدالت باشد. چون فسادها و خصوصیّات مفسدان متفاوت است، كیفرها هم یكسان نیست. مثلا اگر فساد، فجیعانه بود، كیفرش قتل است ولى اگر سطحى بود، كیفر آن تبعید است. این معنا از روایات فهمیده مى‏شود، از جمله آنكه: كیفر قتل، اعدام است، كیفر ارعاب، تبعید است، كیفر راهزنى و سرقت، قطع دست و پا است و كیفر قتل و راهزنى وسرقت مسلحانه، قطع دست و پا و به دار آویختن است. [81]
اجراى احكام و حدود الهى، در سایه‏ى برپایى نظام و حكومت اسلامى میسّر است، پس دین از سیاست جدا نیست.
آنان كه بر امام و رهبر مسلمین یا حكومت اسلامى خروج كنند، مشمول «یحاربون اللّه» مى‏شوند. [82]
طبق آیه 279 سوره‏ى بقره، رباخوار، «محارب» خدا و پیامبر است، «فأذنوا بحرب من اللّه و رسوله» چون امنیّت اقتصادى را به هم مى‏زند. همچنین در روایات، توهین به مسلمان، محاربه‏ى با خدا به حساب آمده است: «من أهان لى ولیاً فقد بارزنى بالمحاربة». [83]


79) تفسیر اطیب‏البیان.
80) تفسیر راهنما.
81) تفسیر صافى.
82) تفسیر فى‏ظلال‏القرآن.
83) بحار، ج‏4ص‏65.

پيام ها
1- وظیفه‏ى نظام و حكومت، حفظ امنیّت شهرها، روستاها، جاده‏ها و برخورد با متخلّفان است. «انّما جزاء...»
2- جنگ با خلق خدا، جنگ با خداست وآنكه با مردم طرف شود، گویا با خداوند طرف است. «یحاربون اللّه»
3- نافرمانى از دستورات پیامبر و مبارزه با آنها، جنگ با خداوند است. «یحاربون اللّه و رسوله»
4- براى آنان كه امنیّت جامعه را بر هم مى‏زنند، چند نوع كیفر مقرر شده است: اعدام، تبعید، قطع دست و پا، به دار آویختن. «یقتّلوا او یصلّبوا...»
5 - عقوبت سخت براى ستم‏پیشگان است، نه آنان كه به ندرت مرتكب مى‏شوند. «یحاربون، یسعون» (فعل مضارع، نشان استمرار كار است)
6- مخالفان ولایت رسول اللّه كه قصد براندازى دارند و با نظام الهى در جنگند، باید به سخت‏ترین كیفر مجازات شوند.«یحاربون اللَّه و رسوله... ان یقتّلوا»

Copyright 2015 almubin.com