1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 120

تفسير 5. المائدة آية 56
Number of verses: 120
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ 56
و کسانی که ولایت خدا و پیامبر او و افراد باایمان را بپذیرند، پیروزند؛ (زیرا) حزب و جمعیّت خدا پیروز است.

ترجمه
و هركس كه خدا و پیامبرش وچنان مؤمنانى را (كه در آیه قبل بیان شد) ولىّ خود بگیرد (از حزب خداست) همانا حزب خدا پیروز است.

نکته ها
در آیه‏ى قبل بیان شد كه مراد از «الّذین آمنوا»، حضرت على‏علیه السلام و امامان معصوم‏علیهم السلام پس از او هستند.
اوصاف حزب اللّه در سوره‏ى مجادله آیه 22 چنین بیان شده است:
1- به مبدأ و معاد ایمان دارند.
2- با دشمن خدا، دوستى نمى‏كنند.
این آیه كه لزوم پذیرش ولایت خدا و رسول و امامان را بیان مى‏كند، مى‏فهماند كه مراد از «ولیّكم» در آیه قبل، سرپرست و حاكم است نه دوست و یاور، چون تعبیر «حزب اللّه» و غالب بودن آنان، اشاره به نظام قدرتمند و حكومت دارد.
«حزب»، در لغت به معناى گروه با قدرت و با صلابت است. [127]
چون پیروزى، بدون تشكیلات، مدیریّت، قدرت، وحدت، جرأت و... امكان ندارد، پس «حزب‏اللّه» براى حاكمیّت وغلبه باید این صفات را داشته باشند.
حزب‏اللَّه نه تنها غالب و پیروزند، بلكه رستگار نیز هستند. «حزب اللّه هم الغالبون»، «حزب اللّه هم المفلحون» [128]
درآیه‏ى 52 همین سوره خواندیم كه گروهى از ترس حوادث، كفّار را ولّى خود مى‏گیرند، در این آیه مى‏فرماید: حزب اللَّه غالب است یعنى وابستگان به كفّار مغلوبند، پس به سراغ آنان نروید. «فترى الّذین... یسارعون فیهم...»، «ومَن یتولّ اللَّه... هم الغالبون»


127) معجم‏الوسیط.
128) مجادله، 22.

پيام ها
1- حزب اللّه، تنها كسانى‏اند كه ولایت خدا، پیامبر و اهل‏بیت‏علیهم السلام را پذیرفته باشند. «ومَن یتولّ اللَّه... فانّ حزب اللّه»
2- غلبه‏ى نهایى با كسانى است كه ولایت خدا، پیامبر و اهل‏بیت‏علیهم السلام را بپذیرند. «ومَن یتولّ... هم الغالبون»
3- چون خداوند غالب است، «واللّه غالب على أمره» [129] ، وابستگان به او هم غالبند. «حزب اللّه هم الغالبون»
4- با وعده‏هاى الهى، حزب اللَّه به آینده‏ى خود مطمئن است. «هم الغالبون»


129) یوسف، 21.

Copyright 2015 almubin.com