1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 120

تفسير 5. المائدة آية 89
Number of verses: 120
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ الْأَيْمَانَ ۖ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ ۖ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ۚ ذَٰلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ ۚ وَاحْفَظُوا أَيْمَانَكُمْ ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ 89
خداوند شما را بخاطر سوگندهای بیهوده (و خالی از اراده،) مؤاخذه نمی‌کند؛ ولی در برابر سوگندهایی که (از روی اراده) محکم کرده‌اید، مؤاخذه می‌نماید. کفاره این‌گونه قسمها، اطعام ده نفر مستمند، از غذاهای معمولی است که به خانواده خود می‌دهید؛ یا لباس پوشاندن بر آن ده نفر؛ و یا آزاد کردن یک برده؛ و کسی که هیچ کدام از اینها را نیابد، سه روز روزه می‌گیرد؛ این، کفاره سوگندهای شماست به هنگامی که سوگند یاد می‌کنید (و مخالفت می‌نمایید). و سوگندهای خود را حفظ کنید (و نشکنید!) خداوند آیات خود را این چنین برای شما بیان می‌کند، شاید شکر او را بجا آورید!

ترجمه
خداوند، شمارا به خاطر سوگندهاى لغو وبیهوده بازخواست نمى‏كند، لیكن براى شكستن سوگندهایى كه (از روى اراده) بسته‏اید، مؤاخذه مى‏كند، پس كفاره آن (شكستن سوگند) طعام دادن به ده بینواست، از نوع متوسط آنچه به خانواده‏ى خود مى‏خورانید، یا پوشاندن ده فقیر است، یا آزاد كردن برده‏اى. پس كسى كه (غذا و لباس براى ده فقیر نداشت و برده‏اى) نیافت، سه روز روزه بگیرد. این كفاره‏ى سوگندهاى شماست، هرگاه كه سوگند خوردید، (و آن را شكستید) و سوگندهایتان را مراقبت كنید، این گونه خداوند آیات خود را براى شما بیان مى‏كند، تا او را شكر كنید.

نکته ها
سوگندهاى لغو، آنهاست كه بدون قصد و توجّه یا بى‏هدف و از روى عادت یا در حال هیجان وغضب، یا بر پایه‏ى مطالب نادرست، یا براى انجام كارهاى خلاف باشد. اینها كفّاره ندارد. ولى سوگند از روى قصد و براى كار مفید، الزام‏آور است و باید طبق آن عمل كرد، وگرنه كفاره دارد.
امام صادق‏علیه السلام در تفسیر واژه «لغو» در سوگند فرمود: گفتن «لا واللَّه» و «بلى واللَّه» بدون آنكه قصد جدّى داشته باشد، سوگند لغو است. [174]
كلمه‏ى «اوسط» را برخى به بهترین نوع غذا تفسیر كرده‏اند. نظیر آیه‏ى سوره‏ى قلم كه «قال أوسطهم» یعنى بهترین و برترینشان چنین گفت.
لباس پوشاندن به محرومان كه در كفّاره‏ى قسم است، شامل هر نوع پوشش زمستانى، تابستانى، زنانه و مردانه مى‏شود.
یك آئین جهانى وهمیشگى باید مقرّرات ومجازاتش قابل توسعه باشد، مثل آزادكردن برده، یا اطعام فقیر، یا پوشاندن بینوا كه هر زمان براى هر فردى در هر جا قابل عمل است.
امام صادق‏علیه السلام فرمود: بعضى بیش از ده سیر غذا مى‏خورند و بعضى كمتر از ده سیر بنابراین حد وسط براى مقدار یك غذا را ده سیر (یك مُد) حساب كنید. [175]
امام كاظم‏علیه السلام در توضیح آیه فوق فرمود: كسى كه بیش از قوت عیال خود ندارد مصداق جمله «لم یجد» است. [176]


174) تفسیر نورالثقلین و كافى، ج‏7، ص‏443.
175) تفسیر نورالثقلین ؛ كافى، ج‏7، ص‏453.
176) تفسیر نورالثقلین و كافى، ج‏7، ص‏452.

پيام ها
1- برداشتن جریمه از سوگندهاى بى‏هدف، یك تفضّل و لطف الهى است. «لایؤاخذكم اللَّه بالّلغو...» (ما نیز براى جسارت‏هاى مردم كه در حال عصبانیّت به ما مى‏كنند حسابى باز نكنیم)
2- اسلام، دین آسان است و براى سوگندهاى غیر جدّى كفّاره قرار نداده است. «لایؤاخذكم...» (ملاك در گفته‏ها و كردارها قصد و نیّت است)
3- در اسلام، جریمه‏ى مالى هم وجود دارد. «اطعام...أو كسوتهم...»
4- قوانین اسلام در مسیر فقرزدایى است و احكام فردى اسلام با مصالح جامعه هماهنگ است. (اطعام یا پوشاندن یا برده آزاد كردن) «فكفّارته اطعام عشرة مسكین...»
5 - میانه روى و عدالت، در همه جا حتّى در نوع جریمه، یك ارزش است. «من أوسط...» (بنابر اینكه مراد از «اوسط» متوسط باشد نه بهترین)
6- جریمه باید با وضع مالى افراد متناسب باشد. «ما تطعمون أهلیكم»
7- انجام تكلیف منوط به توان و قدرت است. «فمن لم یجد...»
8 - در جریمه و كفاره، باید حد وسط زندگى روزمرّه و معمولى افراد را به حساب آورد، نه روزهاى استثنایى. «من أوسط» (بنابر اینكه مراد از «اوسط» متوسّط باشد)
9- در پرداخت كفّاره، روحیّه و شخصیّت فقرا را نشكنیم و آنان را مانند خانواده‏ى خود حساب كنیم. «تطعمون أهلیكم»
10- جرأت سوگند شكنى خود را با سختى روزه یا پرداخت جریمه، جبران كنید. (پرداخت جریمه وكفاره در اسلام، یك برنامه‏ى خودسازى است.) «فكفّارته...»
11- اسلام از هر فرصتى براى آزادى بردگان استفاده كرده است. «تحریر رقبة» (حتّى براى جبران و كفّاره‏ى برخى اعمال، دستور به آزادى برده داده است.)
12- براى نام مقدّس خداوند، حریم قائل شویم. یا سوگند نخوریم، یا حتماً عمل كنیم یا با پرداخت كفّاره جبران كنیم. «واحفظوا أیمانكم»
13- بعضى خیال نكنند كه حقّ دارند هر لحظه قسم بخورند و جریمه بپردازند. «واحفظوا أیمانكم» (ما در برابر سوگندهایمان مسئولیم)
14- كسى كه توان مالى ندارد، باید از توانایى جسمى خود مایه بگذارد. «فصیام ثلاثة أیام»
15- باز بودن راه جبران كوتاهى‏ها، نعمتى الهى و شایسته سپاسگزارى است. «ذلك كفّارة ایمانكم... یبیّن اللَّه... لعلّكم تشكرون»
16- عمل به احكام بهترین شكر است. «لعلّكم تشكرون» (از اینكه به جاى «یبیّن اللَّه لكم آیاته لعلّكم تعملون» فرمود: «لعلّكم تشكرون»، استفاده مى‏شود كه عمل بهترین شكر است.)

Copyright 2015 almubin.com