1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 120

تفسير 5. المائدة آية 94
Number of verses: 120
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَخَافُهُ بِالْغَيْبِ ۚ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ 94
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! خداوند شما را به چیزی از شکار که (به نزدیکی شما می‌آید، بطوری که) دستها و نیزه‌هایتان به آن می‌رسد، می‌آزماید؛ تا معلوم شود چه کسی باایمان به غیب، از خدا می‌ترسد؛ و هر کس بعد از آن تجاوز کند، مجازات دردناکی خواهد داشت.

ترجمه
اى كسانى كه ایمان آورده‏اید! خداوند شمارا با چیزى از شكار كه دستها و نیزه‏هایتان به آن مى‏رسد مى‏آزماید تا خداوند معلوم گرداند چه كسى در باطن از او بیم دارد (و تسلیم فرمان اوست و از شكار مى‏گذرد) پس بعد از این هر كه تجاوز كند، او را عذابى دردناك است.

نکته ها
در ایّام حج و حالت احرام، حاجى حقّ شكار ندارد. همان ایّام گاهى شكار تا نزدیكى انسان مى‏آید و مى‏توان به راحتّى به آن دست یافت، ولى آزمایش الهى به این است كه دست به شكار نزنیم. در حدیث مى‏خوانیم: در عمره‏ى حُدیبیه حیوانات شكارى فراوانى براى مسلمانان ظاهر شدند كه مسلمانان مى‏توانستند به راحتى آنان را صید كنند. [189]
در قرآن، مسأله‏ى شكم و غذا، به عنوان یكى از اسباب آزمایش الهى مطرح شده است، به نمونه‏هاى زیر توجّه كنید:
الف: آدم و حوا در مسأله‏ى غذا شكست خوردند. «لا تقربا هذه الشجرة» [190]
ب: بنى‏اسرائیل در تحریم صید ماهى در شنبه‏ها، شكست خوردند. «ولقد علمتم الّذین اعتدوا منكم فى السبت» [191]
ج: یكى از فرماندهان بنى‏اسرائیل هنگام عبور سربازانش از یك منطقه و رسیدن به نهر، فرمان داد كه از آب آن ننوشند، ولى یارانش جز اندكى، خوردند. «فشربوا منه الاّ قلیلاً» [192]
د: روزه گرفتن، خود یك آزمایش بزرگ است.
ه : نزدیك آمدن شكار به حجاج در حالت احرام، كه حقّ صید ندارند. «تناله أیدیكم»
سؤال: انسان كه چیزى را آزمایش مى‏كند، براى اطلاع و علم است، امّا خداوند كه همه چیز را مى‏داند چرا آزمایش مى‏كند؟
پاسخ: حضرت على علیه السلام در نهج‏البلاغه مى‏فرماید: آزمایشات الهى براى آن است تا انسان در برابر حوادث تلخ و شیرین عكس‏العمل نشان دهد و در برابر آن، استحقاق كیفر یا پاداش داشته باشد. [193] آرى، خداوند بر اساس عمل، كیفر و پاداش مى‏دهد نه بر اساس علم خود، همان گونه كه ما نیز به خاطر علم به هنر و كارآیى فردى به او پاداش نمى‏دهیم، بلكه باید براى ما كارى از خود نشان دهد تا مزد بگیرد.
سؤال: آیا مهمان وزائر خانه خدا، به خاطر شكار حیوانى باید به عذاب دردناك گرفتار شود؟
پاسخ: خود شكاركردن، عذاب دردناك ندارد، بلكه عذاب به خاطر شكستن قداست حرم و اِحرام و قانون‏شكنى اوست. «مَن اعتدى بعد ذلك فله عذاب الیم»


189) تفسیر نورالثقلین و كافى، ج‏4، ص‏396.
190) بقره، 35.
191) بقره، 65.
192) بقره، 249.
193) نهج‏البلاغه، خطبه 192.

پيام ها
1- آزمایش مؤمنان، یك سنّت قطعى پروردگار است. «یا ایّها الّذین آمنوا لیبلونّكم» (حرف «لام» و فعل مضارع و نون تأكید، نشانه‏ى قطعى بودن است)
2- خداترسى آنجا آشكار مى‏شود كه زمینه‏ى گناه فراهم باشد و انسان خطا نكند. «تناله أیدیكم»
3- نعمت‏هاى در دسترس، وسیله‏ى آزمایشند. «لیبلونّكم اللّه بشى‏ء... تناله ایدیكم»
4- هر چیزى كه دست ما به آن مى‏رسد، رزق و حلال نیست. «تناله أیدیكم»
5 - ملاك تقوا، خوف باطنى است، نه تنها حیاى ظاهرى. «یخافه بالغیب»
6- تكلیف و مسئولیّت، بعد از ابلاغ است. «بعد ذلك»
7- حاجى‏كه فرسنگ‏ها در بیابان‏ها به عشق حقّ مى‏رود، گاهى یك شكاركوچك او را از پا در مى‏آورد و به نافرمانى مى‏كشد كه نتیجه‏ى آن عذاب الهى است. «مَن اعتدى بعد ذلك فله عذاب الیم»

Copyright 2015 almubin.com