1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 52

تفسير 69. الحاقة آية 13
Number of verses: 52
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ 13
به محض اینکه یک بار در «صور» دمیده شود،

ترجمه
پس آنگاه كه در صور دمیده شود یك دمیدنى.
و زمین و كوهها برگرفته و در هم كوبیده شوند، یك در هم كوبیدنى.
پس در آن روز، واقعه (قیامت) به وقوع پیوندد.
و آسمان بشكافد و در آن روز سست گردد.
و فرشتگان در اطراف آن هستند (و منتظر فرمانند) و عرش پروردگارت را در آن روز هشت نفر (از فرشتگان یا اولیاى خدا) بالاى سر خود حمل مى‏كنند.
در آن روز شما (براى حساب) عرضه مى‏شوید (در حالى كه) هیچ چیز پنهانى از شما مخفى نماند.

نکته ها
«دَكّ» به معناى خرد و ویران كردن است و به زمین صاف و نرم نیز گفته مى‏شود. «واهیة» به معناى سست و «أرجاء» به معناى اطراف و نواحى است.
تكرار كلمه «یومئذٍ» در این آیات نشانه اهمیّت روز قیامت است.
امام صادق‏علیه السلام فرمود: هشت نفرى كه حامل عرش هستند، بعضى از آنان پیامبر و بعضى امام هستند: «نوح، ابراهیم، موسى، عیسى، محمّد، على، حسن و حسین» و مراد از عرش، علم الهى است. بنابراین در قیامت، بالاتر از فرشتگان «فوقهم» اولیاى خدا هستند كه عملكرد مردم را مى‏دانند.(4)
امام على‏علیه السلام فرمود: عرش الهى، تخت نیست، بلكه موجودى است محدود و مخلوق و تحت تدبیر كه ملائكه با قدرتى كه از طرف خداوند دارند مأمور به حمل آن هستند.(5)


4) تفسیر نورالثقلین.
5) تفسیر نورالثقلین.

پيام ها
 1- نفخ در صور، از امور حتمى است. «اذا نفخ فى الصور»
 2- متلاشى شدن نظام موجود، از طریق صداى رعد آساست. «نفخ فى الصّور... فدكّتا»
 3- زمین از مدار حركت خود خارج، كوهها از جایگاه خود كنده و در یك برخورد در هم كوبیده مى‏شوند. «و حملت الارض و الجبال فدكّتا»
 4- فروپاشى كوهها با شدّت و سرعت خواهد بود. «دكّة واحدة»
 5 - واقعه مهم، قیامت است و هر واقعه دیگر نسبت به آن ناچیز است. «وقعت الواقعة»
 6- پایان آسمان محكم، «سبعاً شداداً» سستى است. «فهى یومئذٍ واهیة»
 7- گرچه در قیامت نظام موجود بهم مى‏خورد ولى نظام دیگرى حاكم مى‏شود، نظامى كه با حضور فرشتگان برپا مى‏شود. «و الملك على ارجائها و یحمل عرش ربّك فوقهم ثمانیة»
 8 - تمام ابعاد پنهان شخصیّت انسان در قیامت به نمایش گذاشته مى‏شود و شخصیّت واقعى انسان، خوبى‏ها و بدى‏ها، افكار و انگیزه‏ها، نقص‏ها و كمالات، كشف و عرضه مى‏شود. «لا تخفى منكم خافیة»

Copyright 2015 almubin.com