1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 52

تفسير 69. الحاقة آية 6
Number of verses: 52
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ 6
و امّا قوم «عاد» با تندبادی طغیانگر و سرد و پرصدا به هلاکت رسیدند،

ترجمه
و امّا قوم عاد به وسیله بادى سرد و سوزنده و بنیان كن نابود شدند، كه خداوند هفت شب و هشت روز پى در پى، آن را بر آنان مسلط كرد.
پس (اگر آنجا بودى) مى‏دیدى كه در آن ایام، آن قوم از پا افتاده، گویا تنه‏هاى نخل تو خالى هستند.
پس آیا هیچ بازمانده‏اى براى آنان مى‏بینى؟

نکته ها
«صَرصَر» به معناى باد سرد و سخت است و «عاتیة» از «عُتو» به معناى سركش است.
«حسوم» جمع «حاسم» یعنى انجام مكرّر و پى در پى یك عمل تا قطع و نابودى كامل.
«خاویة» هم به معناى تو خالى است و هم به معناى چیزى كه به زمین افتاده باشد.
«صرعى» جمع «صریع» به چیزى گفته مى‏شود كه روى زمین افتاده باشد و «أعجاز» جمع «عَجُز» به معناى تنه درخت است.
در آیه 20 سوره قمر مى‏خوانیم «كانّهم اعجاز نخل منقعر»، یعنى هلاكت قوم عاد آن گونه بود كه گویا تنه بلند درخت خرما از ریشه كنده شده باشد.

پيام ها
 1- دست خدا در نوع عذاب باز است. قوم ثمود را با آتش صاعقه و قوم عاد را با باد سرد هلاك مى‏كند. «بریح صرصر»
 2- آثار پدیده‏هاى هستى به دست خداست. باد، یك بار سبب حركت كشتى‏ها و ابرها و نزول باران مى‏شود و یك بار وسیله هلاكت. «بریح صرصر»
 3- عذابهاى الهى گاهى دفعى است و گاهى تدریجى. «سبع لیال و ثمانیة ایّام»
 4- تنومندى و نیرومندى مانع هلاكت نیست. اگر قامت و بلندى انسان مثل درخت خرما باشد، در برابر قهر الهى به زمین مى‏افتد. «اعجاز نخل خاویة»
 5 - كیفرها یكسان نیستند، گاهى به كلى محو كننده‏اند: «فجعلهم كعصف مأكول» ولى گاهى جسم مى‏ماند. «اعجاز نخل خاویة»

Copyright 2015 almubin.com