1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 52

تفسير 69. الحاقة آية 9
Number of verses: 52
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ 9
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهای زیر و رو شده [=قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند،

ترجمه
و فرعون و كسانى كه پیش از او بودند و (مردم) مناطق زیر و رو شده (قوم لوط) مرتكب خطا شدند.
پس فرستاده پروردگارشان را سرپیچى كردند و خداوند آنان را به قهرى فزاینده و سخت بگرفت.
همانا (در زمان نوح) چون (با اراده و قهر ما) آب طغیان كرد شما را در آن كشتى روان سوار كردیم.
تا آن را وسیله تذكّرى  براى شما قرار دهیم و گوشى كه شنواست آن را ضبط كند.

نکته ها
«مؤتفكات» جمع «مؤتفكة» از «ائتفاك» به معناى زیر و رو شدن و مقصود از آن مناطق قوم لوط است. «رابیة» از ربا به معناى رشد فزاینده است و عذاب رابیة یعنى عذاب سخت.
«تَعیها» از «وَعى» به معناى حفظ و فهم و پذیرش است.
زمخشرى، فخررازى، مراغى، قرطبى، از مفسّران اهل سنّت و شیخ طبرسى، ابوالفتوح رازى و علامه طباطبایى از مفسّران شیعه، روایاتى را نقل كرده‏اند كه بر اساس آن، «اُذن وادعیة» به حضرت على‏علیه السلام تطبیق شده است. و مفرد بودن كلمه «اُذُن» تأیید همین نكته است كه آن كه تمام حقایق را حفظ كرده یك گوش بیشتر نبوده است.

پيام ها
 1- قوم لوط در چندین منطقه بودند و همگى هلاك شدند. «مؤتفكات»
 2- اطاعت از پیامبران، واجب و مخالفت آنان سبب نابودى است. «فعصوا رسول ربّهم فاخذناهم اخذة رابیة»
 3- نافرمانى انبیا، كیفر دنیوى نیز دارد. «فعصوا... فاخذهم»
 4- خداوند اتمام حجّت مى‏كند، اول پیامبر مى‏فرستد، اگرد مردم نافرمانى كنند، با قهر خود آنان را مى‏گیرد. «فعصوا رسول... فاخذهم اخذة رابیة»
 5 - قهر الهى شدید است. «اخذةً رابیة»
 6- خداوند در لابلاى قهر و عذاب، به گروهى لطف مى‏كند. «لمّا طغا الماء حملناكم فى الجاریة»
 7- مردم جزیرة العرب از باقیمانده نسل نوحند. «حملناكم»
 8 - از حوادث تلخ باید عبرت گرفت. «لنجعلها لكم تذكرة»
 9- حفظ آثار و تاریخ و كلمات یك ارزش است. «تعیها اذن واعیة»
 10- شنیدنى ارزش دارد كه همراه با فهم و حفظ باشد. «تعیها اذن واعیة»

Copyright 2015 almubin.com