1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 40

تفسير 75. القيامة آية 7
Number of verses: 40
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ 7
(بگو:) در آن هنگام که چشمها از شدّت وحشت به گردش درآید،

ترجمه
پس آنگاه كه (در آستانه قیامت) چشم‏ها خیره گردد.
و ماه تاریك شود و خورشید و ماه جمع شوند.
در آن روز انسان خواهد گفت: گریزگاه كجاست؟
هرگز، ملجأ و پناهگاهى نیست.
آن روز قرارگاه فقط نزد پروردگار توست.
آن روز انسان به آنچه پیش فرستاده و آنچه به جا گذاشته است خبر داده مى‏شود.
 با آن كه انسان بر (نیك و بد) نفس خویش بینا است (كه چه كرده و چه مى‏كند).
اگر عذرهایى بتراشد.

نکته ها

كلمه «برق» آنگاه كه به چشم نسبت داده مى‏شود به معناى حالتى برخاسته از ترس و وحشت شدید است.
 «وَزَرْ» به معناى پناهگاهى چون كوه و قلعه است و گشتن انسان به دنبال پناهگاه در قیامت، یا به خاطر شرم و حیا از خداوند است و یا به خاطر فرار از حساب و كتاب، یا دوزخ و یا رسوایى و شاید همه اینها باشد.
«معاذیر» جمع معذرت به معناى پیدا كردن چیزى است كه آثار گناه را محو كند، خواه بجا و خواه عذر به جا باشد و یا بى‏جا.
معمولاً انسان براى توجیه كارهاى خلاف خود عذرتراشى مى‏كند كه به نمونه‏هایى از آن در قرآن اشاره مى‏كنیم:
گاهى مى‏گوید: غفلت كردیم: «انّا كنّا عن هذا غافلین»(169)
گاهى مى‏گوید: بزرگان و سران قوم، ما را گمراه كردند: «هؤلاء اضلّونا»(170)
گاهى مى‏گوید: شیطان ما را گمراه كرد، امّا شیطان پاسخ مى‏دهد: مرا ملامت نكنید زیرا خودتان مقصّر هستید: «فلا تلومونى و لوموا انفسكم»(171)
امام باقرعلیه السلام در توضیح آیه «بما قدّم و اخّر» فرمود: «فما سنّ من سنّة لیستنّ بها من بعده فان كان شرّاً كان علیه مثل وزرهم... و ان كان خیراً كان له مثل اجورهم»(172) هر كس راه و روش بد یا خوبى را پایه‏گذارى كند، پس از او هر كس به آن عمل كند، اگر بد باشد كیفرى مثل كیفر گناهكار و اگر خوب باشد، پاداشى همانند عمل كننده آن نیز به او داده مى‏شود.


169) اعراف، 172.
170) اعراف، 38.
171) ابراهیم، 22.
172) تفسیر كنزالدقائق.

 

 

پيام ها
1- نظام موجود جهان، در قیامت از هم فرو مى‏پاشد. «و جمع الشمس و القمر»
2- وحشت ناشى از وقوع قیامت، هم وجود انسان را فرامى‏گیرد:
چشم: «برق البصر» دیدگان را برق مى‏گیرد.
دل:  «قلوبهم واجفة» دل‏ها را لرزه فرامى‏گیرد.
عقل: «ترى النّاس سُكارى» مردم را مست مى‏بینى.
3- در قیامت، خلافكارى‏ها به مجرمان تفهیم مى‏شود.«ینبّوء الانسان بما قدّم و اخّر»
4- انسان علاوه بر اعمالى كه خود انجام داده، مسئولیّت اعمالى را كه دیگران، پس از او و به پیروى از او انجام مى‏دهند، به عهده دارد. «قدّم و اخّر»
5 - وجدان انسان بهترین شاهد علیه او در دادگاه قیامت است. «بل الانسان على نفسه بصیرة»
6- انسان، خودش هم به عذرهایى كه مى‏آورد ایمان ندارد. «و لو القى معاذیرة»

Copyright 2015 almubin.com