1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 129

تفسير 9. التوبة آية 114
Number of verses: 129
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ 114
و استغفار ابراهیم برای پدرش [= عمویش آزر]، فقط بخاطر وعده‌ای بود که به او داده بود (تا وی را بسوی ایمان جذب کند)؛ امّا هنگامی که برای او روشن شد که وی دشمن خداست، از او بیزاری جست؛ به یقین، ابراهیم مهربان و بردبار بود!

ترجمه
و آمرزش‏خواهى ابراهیم براى پدرش (عموى مشركش كه سرپرستى او را به عهده داشت)، فقط به خاطر وعده‏اى بود كه به او داده بود، (آن هنگام كه از هدایتش ناامید نبود،) پس هنگامى كه برایش روشن شد، او دشمن خداست، از او بیزارى جست. همانا ابراهیم، اهل آه وناله (از ترس خدا) و بردبار بود.

نکته ها
در آیه‏ى قبل، سخن از این بود كه پیامبر و مؤمنان حقّ دعا كردن براى مشركان را ندارند، هرچند از خویشاوندانشان باشند. این آیه، پاسخ شبهه‏اى را مى‏دهد كه پس چرا حضرت ابراهیم، به عموى مشرك خود دعا كرد و به او وعده‏ى استغفار داد؛ «سأستغفر لك ربّى» [172] ، این آیه مى‏فرماید، وعده‏ى ابراهیم به امید هدایت او بود. امّا چون عمو در حال شرك مرد، ابراهیم هم استغفار را رها كرد.
سؤال: چرا حضرت ابراهیم پس از مرگ عمو هم براى او دعا مى‏كرد؟ «ربّنا اغفر لى ولوالدىّ»؟ [173]
پاسخ: والد به پدر واقعى گفته مى‏شود، ولى اَب، به پدر، معلّم، عمو، پدر زن، و جدّ هم گفته مى‏شود. دعاى ابراهیم براى پدر واقعى‏اش بوده، نه عموى مشركش.
قرآن در یازده آیه، از عموى ابراهیم تعبیر به «أب» كرده است، تا بفهماند ابراهیم‏علیه السلام تحت سرپرستى چه كسى بوده، ولى تحت تأثیر قرار نگرفته است.
امام صادق‏علیه السلام فرمود: ابراهیم‏علیه السلام اهل دعا وگریه‏هاى بسیار و«اوّاه» بود. [174]


172) مریم، 47.
173) ابراهیم، 41.
174) تفسیر نورالثقلین.

پيام ها
1- آنچه سبب بدگمانى به اولیاى خداست، باید برطرف شود و توجیه صحیح ارائه گردد. «موعدةٍ وعدها»
2- وفاى به عهد، حتّى نسبت به كافر هم لازم است.«موعدة وعدها»
3- علم انبیا محدود است. «فلمّا تبیّن له...»
4- در برابر رفتار تند كافران، حلم خود را از دست ندهیم. [175] «تبرأ منه ...اوّاه حلیم»
5 - برائت از عمو به خاطر خدا، نشانه‏ى عشق و خشوع ابراهیم نسبت به خداوند است. «اوّاه»


175) عموى ابراهیم او را تهدید مى‏كرد كه سنگسارت خواهم كرد؛ «لئن‏لم‏تنته لأرجمّنك» (مریم، 46) ولى ابراهیم همچنان بردبار بود.

Copyright 2015 almubin.com