1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 129

تفسير 9. التوبة آية 40
Number of verses: 129
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ۖ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَىٰ ۗ وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ 40
اگر او را یاری نکنید، خداوند او را یاری کرد؛ (و در مشکلترین ساعات، او را تنها نگذاشت؛) آن هنگام که کافران او را (از مکّه) بیرون کردند، در حالی که دوّمین نفر بود (و یک نفر بیشتر همراه نداشت)؛ در آن هنگام که آن دو در غار بودند، و او به همراه خود می‌گفت: «غم مخور، خدا با ماست!» در این موقع، خداوند سکینه (و آرامش) خود را بر او فرستاد؛ و با لشکرهایی که مشاهده نمی‌کردید، او را تقویت نمود؛ و گفتار (و هدف) کافران را پایین قرار داد، (و آنها را با شکست مواجه ساخت؛) و سخن خدا (و آیین او)، بالا (و پیروز) است؛ و خداوند عزیز و حکیم است!

ترجمه
اگر پیامبر را یارى نكنید، همانا خدا آن زمان كه كافران او را (از مكّه) بیرون كردند یارى كرد، در حالى كه او نفر دوّم از دو تن بود، زمانى كه آن دو در غار (ثور) بودند، (پیامبر) به همراهش (ابوبكر) مى‏گفت: اندوه مدار كه خدا با ماست. پس خدا، آرامش خویش را بر او نازل كرد واو را با سپاهیانى كه آنها را ندیدید یارى كرد و سخن و طرح كافران را (كه قصد كشتن پیامبر را داشتند،) پست‏تر (وخنثى) قرار داد وكلمه (و اراده) خداوند (براى نصرت پیامبرش،) برتر (و پیروز) است و خداوند توانا وحكیم است.

نکته ها
آیه، اشاره به توطئه‏ى خطرناك مشركین براى كشتن پیامبرصلى الله علیه وآله دارد. در داستانِ «لیلة المبیت» از هر قبیله‏اى شخصى آماده شد و تصمیم گرفتند شبانه پیامبر را بكشند. آن حضرت، على‏بن ابى‏طالب‏علیهما السلام را به جاى خود خواباند و شبانه همراه ابوبكر به سوى غار ثور رفت. كفّار در تعقیب پیامبرصلى الله علیه وآله تا در غار آمدند، ولى با دیدن تار عنكبوت بر غار، منصرف شدند و برگشتند و پیامبرصلى الله علیه وآله پس از سه روز به مدینه عزیمت فرمود. در آن مدّت، غلام ابوبكر، (عامربن فهره) براى آنان غذا مى‏برد و على‏علیه السلام مقدّمات سفر به مدینه را فراهم مى‏كرد. پس از سه روز، سه شتر آماده شد و پیامبرصلى الله علیه وآله، ابوبكر و راهنما، عازم مدینه شدند. [71]
چند سؤال و جواب
سؤال: آیا همراهى ابوبكر، براى دفاع از جان پیامبرصلى الله علیه وآله بود؟
پاسخ: یك پیرمرد در برابر بسیج عمومى مشركان، چه دفاعى مى‏توانست بكند؟
سؤال: اطلاق كلمه‏ى «صاحبِ پیامبر» در آیه به ابوبكر، نشان لیاقت او براى جانشینى پیامبرصلى الله علیه وآله نیست؟
پاسخ: كلمه‏ى صاحب، مفهوم لایق ندارد. گاهى دو نفر با دو فكر و سلیقه و روش متفاوت، مصاحب مى‏شوند. چنانكه در آیه 37 كهف مى‏خوانیم: «قال له صاحبه وهو یحاوره» با آنكه میان آن دو نفر تفاوت بسیار بود.
سؤال: اینكه از میان همه‏ى اصحاب، تنها ابوبكر با پیامبر بود، آیا این بالاترین ارزش براى او نیست؟
پاسخ: همان شب، على‏علیه السلام هم در بستر پیامبر خوابید. ابوبكر آن شب به خاطر وظیفه، همراه پیامبر بود. دو نفر دو وظیفه انجام دادند.
سؤال: ترس ابوبكر بر جان خودش بود یا بر جان پیامبرصلى الله علیه وآله؟
پاسخ: اگر بر جان پیامبر نیز ترسیده، وظیفه‏ى هر مسلمان است كه در موقع خطر، نگران حال رهبر باشد.
سؤال: اصحاب كساء كه فضیلت دارند، پنج نفر بودند و اصحاب غار دو نفر، آیا این خصوصى‏تر و مهم‏تر نیست؟
پاسخ: دعاهاى پیامبرصلى الله علیه وآله براى اصحاب كساء كه اهل‏بیت او بودند و در تشهّد هر نماز بر مسلمانان واجب است بر آنان صلوات بفرستند، هر شب و روز و همیشه و همه جا، حساب این دو صحنه را جدا مى‏كند.
سؤال: در این آیه پیامبر مى‏فرماید: «انّ اللَّه معنا»، پس خدا با ابوبكر است. آیات دیگر، خدا را با متّقین و محسنین مى‏داند. پس او نیز از متّقین و محسنین است؟
پاسخ: مادامى كه انسان در مدار احسان و تقوا باشد، خدا با اوست، ولى اگر از مدار خارج شد، مشمول لطف خدا نیست. باید دید مسیر حركت‏ها، موضعگیرى‏ها، عكس العمل در برابر غدیر خم و بیعت به كجا انجامید؟
سؤال: آیه مى‏فرماید: خدا بر او (ابوبكر) آرامش نازل كرد، آیا این امتیاز نیست؟
پاسخ: در این آیه، پنج ضمیر است كه همه به پیامبر بر مى‏گردد، چگونه ضمیر «علیه» به ابوبكر برگردد؟!


71) تفاسیر المیزان و درّالمنثور.

پيام ها
1- اسلام وابسته به حمایت ما نیست، حامى اسلام خداست. پس به نصرت خود مغرور نشویم. «الاّ تنصروه»
2- خداوند پیروزى مسلمین را در تبوك تضمین كرد. «الاّ تنصروه فقد نصره اللّه»
3- پیروزى‏هاى مسلمین، نمونه‏اى از قدرت الهى است. «على كلّ شى‏ء قدیر الاّ تنصروه فقد نصره اللّه»
4- خروج پیامبر از مكّه، به خاطر جوّ ارعاب وتحت فشار قرار دادن كفّار بود. «اخرجه الذین كفروا»
5 - اگر خدا اراده فرماید، اشرف المخلوق (پیامبر صلى الله علیه وآله) را با اوهن البیوت (تار عنكبوت) حفظ مى‏كند. «اذ هما فى الغار...»
6- آرامش و اطمینان، هدیه‏ى الهى است و با ابزار مادّى فراهم نمى‏شود. «فانزل اللّه سكینته»
7- فرشتگان به فرمان خدا، مؤمنان را امداد مى‏كنند. «ایّده بجنودٍ لم‏تروها»
8 - هجرت، سبب عزّت اسلام و فروپاشى كفر است. «اخرجه... كلمة اللَّه هى العلیا»
9- اراده‏ى خداوند، برتر از هر اراده و خواسته‏اى است. «كلمة اللَّه هى‏العلیا»
10- نیروهاى استكبارى، در مقابل مؤمنانى كه سكینه و اطمینان دارند، با همه‏ى تخصّص‏ها و امكاناتشان عاجزند. [72] «جعل كلمة الذین كفروا السفلى‏»
11- عزّت و اعتلاى كلمة اللّه و خنثى شدن توطئه‏هاى كفّار، نمودى از عزّت و حكمت خداوند است. «فقد نصره اللّه... انّ اللّه عزیز حكیم»


72) اشاره به آیه‏ى 30 سوره انفال «واذ یمكر بك الذّین كفروا ...»

Copyright 2015 almubin.com