1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 109

تفسير 10. يونس آية 22
Number of verses: 109
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا كُنتُمْ فِي الْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِم بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَفَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَجَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِن كُلِّ مَكَانٍ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ ۙ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هَٰذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ 22
او کسی است که شما را در خشکی و دریا سیر می‌دهد؛ زمانی که در کشتی قرارمی‌گیرید، و بادهای موافق آنان را (بسوی مقصد) حرکت میدهد و خوشحال می‌شوند، ناگهان طوفان شدیدی می‌وزد؛ و امواج از هر سو به سراغ آنها می‌آید؛ و گمان می‌کنند هلاک خواهند شد؛ در آن هنگام، خدا را از روی اخلاص می‌خوانند که: «اگر ما را از این گرفتاری نجات دهی، حتماً از سپاسگزاران خواهیم بود!»

ترجمه
او كسى است كه شما را در خشكى و دریا سیر مى‏دهد، تا آنگاه كه در كشتى باشید و بادى موافق، كشتى‏ها را به جریان در آورد و بدین وسیله خوشحال شوند، ناگهان تندبادى آید و موج از هر سو سراغشان آید و گمان برند كه در محاصره‏ى بلا گرفتارند، (در این هنگام) خداوند را با اخلاص عقیده مى‏خوانند (و مى‏گویند:) اگر ما را از این خطر نجات دهى، قطعاً از شاكران خواهیم بود.

نکته ها
آلوسى و مراغى در تفاسیر خود، آورده‏اند كه شیعیان هنگام خطر، امامان خود را صدا مى‏زنند، در حالى كه مشركان در وقت خطر خدا را صدا مى‏كنند!! غافل از آنكه توسّل به امام معصوم شهید كه به گفته‏ى قرآن زنده است، با توسّل به بت فرق دارد.

پيام ها
1- قوانینِ حاكم بر طبیعت، مخلوق ومحكوم خداوند است. «هو الذى یسیّركم»
2- كارهاى انسان، به خدا هم نسبت داده مى‏شود، چون قدرت از اوست. با آنكه سِیر، عمل انسان است، «سیروا فى الارض»، امّا مى‏فرماید: «هو الّذى یسیّركم»
3- انسان هر چه هم پیشرفت كند، از گزند حوادث طبیعى درامان نیست. «جاءتها ریح عاصف»
4- مرفّهان نپندارند كه پیوسته در رفاه خواهند بود. «فرحوابها، احیط بهم»
5 - حوادث طبیعى، غرور و تكبّر انسان را برطرف ساخته، او را در برابر خداوند خاضع مى‏سازد. «دَعَوا اللَّه»
6- هنگام خطر فطرت انسان، به یك مبدأ نجات متوجّه مى‏شود. «دعوا اللَّه مخلصین»
7- ایمان و اخلاص باید دائمى باشد، نه موسمى و به هنگام احساس خطر. «احیط بهم دعوا اللّه مخلصین»
8 - انسان در هنگامه‏ى خطر قول مى‏دهد، ولى به رفاه كه رسید غافل مى‏شود. «لئن انجیتنا»
9- ناسپاسى و كفران نعمت‏ها، یكى از زمینه‏هاى بروز سختى و عذاب است. «لئن انجیتنا من هذه لنكوننّ من الشاكرین»

Copyright 2015 almubin.com