1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 109

تفسير 10. يونس آية 59
Number of verses: 109
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
قُلْ أَرَأَيْتُم مَّا أَنزَلَ اللَّهُ لَكُم مِّن رِّزْقٍ فَجَعَلْتُم مِّنْهُ حَرَامًا وَحَلَالًا قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ ۖ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ 59
بگو: «آیا روزیهایی را که خداوند بر شما نازل کرده دیده‌اید، که بعضی از آن را حلال، و بعضی را حرام نموده‌اید؟!» بگو: «آیا خداوند به شما اجازه داده، یا بر خدا افترا می بندید (و از پیش خود، حلال و حرام می‌کنید؟!)»

ترجمه
بگو: آیا دیدید هر رزقى كه خداوند براى شما نازل كرده است، (از پیش خود) بعضى را حرام و بعضى را حلال قرار دادید؟ بگو: آیا خداوند به شما اجازه داده یا بر خداوند دروغ مى‏بندید؟

نکته ها
نمونه‏هایى از تحریم‏هاى بى دلیل مشركان، در آیه‏ى 103 سوره مائده بیان شده است: «ما جَعَل اللَّه من بحیرةٍ ولاسائبةٍ ولا وصیلةٍ ولاحامٍ» آنان سهمى از كشاورزى خود را براى بت‏ها و بتكده‏ها قرار داده و برخود حرام مى‏كردند و یا آنچه را در شكم حیوانات بود، براى مردها حلال و براى زنان حرام مى‏دانستند؛ «وقالوا ما فى بطون هذه الأنعام خالصةً لذكورنا و محرّم على ازواجنا» [295] امّا قرآن همه‏ى اینها را افترا بر خداوند و ناروا مى‏داند. «على اللّه تفترون»


295) انعام، 139.

پيام ها
1- قانون اصلى و كلّى در خوردنى‏ها حلال بودن است، مگر آنكه حرمت آن از طریق وحى ثابت شود. «ما انزل اللّه لكم»
2- رزق، از سوى خدا نازل مى‏شود. «انزل اللَّه لكم من رزق»
3- در احكام شرع نباید از شارع جلو افتاد، چنانكه حرام خدا را نمى‏توان حلال كرد، حلال‏ها را هم نمى‏توان حرام شمرد. «فجعلتم منه حراماً وحلالاً»
4- تشریع و قانونگذارى، مخصوص خداوند است. «آللَّه اذن لكم»
5 - كسانى كه «ولایت تشریعى» دارند، با اذن الهى مى‏توانند چیزهایى را حلال یا حرام كنند. «اللَّه اذن لكم»
6- وضع قانونِ بدعت‏آمیز و آن را به خدا نسبت دادن، جرم است. «جعلتم منه حراماً و حلالاً ، على اللَّه تفترون»
7- قرآن، عادات و رسوم غلطى را كه ریشه در وحى و اذن خدا ندارد، محكوم مى‏كند. «على اللّه تفترون»

Copyright 2015 almubin.com