1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 111

تفسير 12. يوسف آية 110
Number of verses: 111
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
حَتَّىٰ إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَن نَّشَاءُ ۖ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ 110
(پیامبران به دعوت خود، و دشمنان آنها به مخالفت خود همچنان ادامه دادند) تا آنگاه که رسولان مأیوس شدند، و (مردم) گمان کردند که به آنان دروغ گفته شده است؛ در این هنگام، یاری ما به سراغ آنها آمد؛ آنان را که خواستیم نجات یافتند؛ و مجازات و عذاب ما از قوم گنهکار بازگردانده نمی‌شود!

ترجمه
(دعوت پیامبران و مخالفت دشمنان همچنان ادامه داشت) تا هنگامى كه پیامبران (از هدایت مردم) به آستانه نومیدى رسیدند و كفار گمان كردند كه (وعده عذاب) به دروغ به آنان داده شده است. آنگاه یارى ما به آنان رسید، پس كسانى را كه مى‏خواستیم نجات یافتند و(لى) عذاب ما از گروه مجرمان باز گردانده نمى‏شود.

نکته ها
در طول تاریخ، پیامبران در دعوت خود مستمر و مصرّ بودند، تا آنكه از هدایت مردم مأیوس مى‏شدند، چنانكه مخالفانِ لجوج نیز دست از مقاومت برنمى‏داشتند. نمونه‏هایى از آن را در قرآن مى‏خوانیم:
الف: نمونه یأس انبیا:
بعد از آنكه نوح سالیان متمادى مردم را دعوت كرد، جز گروه اندكى كسى ایمان نیاورد، خداوند به او فرمود: «لن یؤمن من قومك الاّ من قد آمن»(175) جز كسانى كه ایمان آورده‏اند، كس دیگرى از قوم تو ایمان نخواهد آورد. نوح در نفرین خود كه نشان از یأس او نیز دارد، مى‏گوید: «و لایلدوا الاّ فاجراً كفّاراً»(176) یعنى از اینان جز كافر فاجر نیز متولد نخواهد شد.
در داستان زندگى و دعوت هود، صالح، شعیب، موسى، و عیسى‏علیهم السلام نیز این یأس از ایمان آوردن كفار به چشم مى‏خورد.
ب: نمونه سوءظن مردم به انبیا:
كفّار تهدید انبیا را توخالى و دروغ مى‏پنداشتند. در سوره هود آیه 27 مى‏خوانیم «بل نظنّكم كاذبین»(177) گمان مى‏كنیم شما دروغگویید. یا اینكه فرعون به موسى‏علیه السلام گفت: «انّى لاظنّك یا موسى مسحوراً»(178) به راستى كه گمان مى‏كنم كه تو افسون زده‏اى.
ج: نمونه نصرت خداوند:
قرآن نصرت الهى را حقّى مى‏داند كه خداوند بر خود لازم كرده است «و كان حقّاً علینا نصر المؤمنین»(179) یعنى یارى مؤمنان بر ما لازم است. یا در جاى دیگر مى‏فرماید: «نجّینا هوداً و الّذین آمنوا معه»(180) ما هود و مؤمنان را نجات دادیم.
امّا درباره قهر خداوند كه از مجرمان برنمى‏گردد، در سوره‏ى رعد آیه 11 مى‏فرماید: «اذا اراد اللَّه بقوم سوءً فلامردّ له» هرگاه خداوند بر قومى قهر بگیرد، برگشت ندارد.


175) هود، 36.
176) نوح، 27.
177) هود، 27.
178) اسراء، 101.
179) روم، 47.
180) هود، 58.

پيام ها
 1- قساوت و لجاجت در انسان، تا آنجا اوج مى‏گیرد كه انبیاى بردبار را نیز مأیوس مى‏كند. «اذا اسْتیئَس الرسل»
 2- خوش‏بینى و حسن‏نیّت و حوصله اندازه دارد. «حتّى»
 3- نیروى خود را صرف زمینه‏هاى غیرقابل نفوذ نكنید. باید از برخى مردم صرف نظر كرد. «استیئس الرُّسل»
 4- مهلت دادن به مجرمان وتاخیر عذاب آنان، از سنت‏هاى الهى است. «حتّى اذا استیئس» یعنى به قدرى ما به مجرمان مهلت دادیم كه انبیا مأیوس شدند.
 5 - تاخیر عذاب الهى سبب جرأت وتكذیب مجرمین مى‏گردد. «حتّى اذا... وظنّوا انّهم قد كذبوا»
 6- ناامیدى انبیا از هدایت مردم، شرط نزول قهر خداست. «اذا استیئس... لایرد بأسنا...»
 7- امدادهاى الهى نسبت به پیامبران هم زمان خاصى دارد. «اذا استیئس... جاءهم»
 8 - قهر الهى شامل انبیا و مومنان واقعى نمى‏شود. «فنُجّى»
 9- هم قهر و عذاب و هم لطف و امداد به دست خداست. «نصرنا ... بأسنا»
 10- سرنوشت قهر یا نجات انسان بدست خود اوست. «من نشاء، مجرمین»
 11- اراده وخواست خدا قانون‏مند است. «من نشاء ولایردّ بأسنا عن القوم المجرمین»
 12- راه خدا بن‏بست ندارد. «اذا استیئس الرسل...جاءهم نصرنا» (هر كجا مردم كار را به بن‏بست كشاندند قدرت خدا جلوه مى‏كند.)
 13- هیچ قدرتى مانع قهر خدا نمى‏شود. «لایردّ بأسنا»
 14- سنت خداوند در حمایت انبیا و هلاكت مجرمان است. «جاءهم نصرنا ، لایُرّد بأسنا»

Copyright 2015 almubin.com