1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 111

تفسير 12. يوسف آية 83
Number of verses: 111
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ ۖ عَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ 83
(یعقوب) گفت: «(هوای) نفس شما، مسأله را چنین در نظرتان آراسته است! من صبر می‌کنم، صبری زیبا (و خالی از کفران)! امیدوارم خداوند همه آنها را به من بازگرداند؛ چرا که او دانا و حکیم است!

ترجمه
(یعقوب) گفت: (این چنین نیست) بلكه (بار دیگر) نفس شما (با نسبت دزدى به یوسف یا تعیین كیفر گروگان گیرى) مسئله را براى شما آراسته است پس صبرى نیكو (لازم است) امید است كه خداوند همه برادران را با هم نزد من آورد چرا كه او قطعاً آگاه و حكیم است

نکته ها
وقتى برادران، پیراهن آغشته به خون یوسف را با ظاهرى غمگین و گریان حضور پدر آوردند و گفتند: یوسف را گرگ خورد. حضرت یعقوب گفت: «بل سوّلت لكم انفسكم» یعنى نفس شما این كار را در چشم شما زیبا جلوه داده است و من صبر جمیل مى‏كنم. در اینجا نیز كه دو فرزندش (بنیامین وپسر بزرگتر) از او جدا شده‏اند، همین جمله را تكرار مى‏كند. شاید این سؤال مطرح شود در ماجراى یوسف برادران توطئه و خیانت كردند، ولى در ماجراى بنیامین این مسایل نبود، پس چرا كلام یعقوب در هر دو مورد یك لحن و یك عبارت است؟ «بل سوّلت لكم انفسكم امراً فصبر جمیل»
تفسیرالمیزان اینگونه پاسخ مى‏دهد: یعقوب مى‏خواهد بگوید دورى این دو برادر نیز دنباله حركت قبلى شما نسبت به یوسف است. یعنى تمام این صحنه‏ها، دنباله همان كار زشت شماست. ممكن است گفته شود كه مراد یعقوب این است كه شما در اینجا هم خیال مى‏كنید بى‏تقصیرید و كارتان خوب بوده است، ولى شما مقصّرید زیرا: اوّلاً: چرا با دیدن پیمانه در بار برادرتان او را سارق دانستید؟ شاید كس دیگرى این پیمانه را در بار گذاشته بود؟ ثانیاً: چرا زود برگشتید؟ باید تحقیق مى‏كردید. ثالثاً چرا كیفر سارق را گروگان قرار دادید؟(122)
امّا سخن صاحب المیزان مناسب‏تر است، چون پیدا شدن پیمانه در بار بنیامین، براى عموم مردم سبب علم به دزدى مى‏شود و ماندن برادر بزرگتر در مصر نیز براى پیگیرى كار یا جلب عواطف و رحم بود و كیفرى هم كه ذكر شده، مجازات سارق در منطقه آنان بوده است. بنابراین در هیچ یك از سه مسئله، جلوه نفسانى نبود تاگفته شود: «بل سوّلت‏لكم انفسكم»
صبر، گاهى از روى ناچارى و بیچارگى است، چنانكه اهل دوزخ مى‏گویند: «سواء علینا أصَبرنا ام جزعنا» صبر كردن و یا جزع كردن براى نجات ما اثرى ندارد. و گاهى صبر آگاهانه و داوطلبانه و تسلیم رضاى خداوند است كه چهره این صبر در هر جایى با یك عنوان مطرح است؛ صبر در میدان جهاد، شجاعت است. صبر در دنیا، زهد است. صبر در برابر گناه، تقواست. صبر در برابر شهوت، عفّت است و صبر در برابر مال حرام، ورع است.
تزیین و زیبانمایى زشتى‏ها، گاهى توسّط شیطان؛ «و اذ زیّن لهم الشیطان اعمالهم»(123)، گاهى به وسیله‏ى زرق و برق دنیا؛ «حتّى اذا اخذت الارض زخرفها وازّیّنت»(124) و گاهى توسّط نفس انسان است. «سوّلت لكم انفسكم»


121) یوسف، 63.
122) تفسیر نمونه.
123) انفال، 48.
124) یونس، 24.

پيام ها
 1- نفس براى توجیه گناه، كارهاى زشت را در نظر انسان زیبا جلوه مى‏دهد. «سوّلت لكم انفسكم»
 2- صبر، شیوه‏ى مردان خداست وصبر جمیل، صبرى است كه در آن سخنى بر خلاف تسلیم و رضاى خداوند گفته نشود.(125) «فصبر جمیل»
 3- هرگز از قدرت خداوند مأیوس نشویم. «عسى‏ اللَّه أن یاتینى بهم»
 4- یعقوب به زنده بودن سه فرزندش (یوسف، بنیامین، برادر بزرگتر) یقین داشت و به ملاقاتشان امیدوار بود. «أن یاتینى بهم جمیعا»
 5 - براى قدرت الهى، حل مشكلات تازه و كهنه، یكسان است. خداوند مى‏تواند یوسف دیروز و برادر امروز شما را یكجا دورهم گرد آورد. «جمیعاً»
 6- مؤمن، حوادث تلخ را نیز از حكمت خدا مى‏داند. «الحكیم»
 7- باور وتوجّه به عالمانه وحكیمانه بودن افعال الهى، آدمى را به صبر وشكیبایى در حوادث دشوار وادار مى‏كند. «فصبر جمیل، انّه هو العلیم الحكیم»


125) تفسیر نورالثقلین.

Copyright 2015 almubin.com