1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 111

تفسير 12. يوسف آية 86
Number of verses: 111
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ 86
گفت: «من غم و اندوهم را تنها به خدا می‌گویم (و شکایت نزد او می‌برم)! و از خدا چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید!

ترجمه
(یعقوب) گفت: من ناله آشكار و حزن (پنهان) خود را فقط به خدا شكایت مى‏برم و از (عنایت و لطف) خداوند چیزى را مى‏دانم كه شما نمى‏دانید.

نکته ها
«بثّ» به حزن شدید گفته مى‏شود كه گویا شدّت آن باعث شده كه دارنده‏اش نتواند آن را بیان كند.
حضرت آدم از كار خود به درگاه خدا ناله نمود؛ «قالا ربّنا ظلمنا انفسنا»(127) و حضرت ایّوب از بیمارى خود؛ «انّى مسّنى الضرّ»(128) و حضرت موسى از فقر و ندارى؛ «ربّ انّى لما انزلت الىّ من خیر فقیر»(129) و حضرت یعقوب از فراق فرزند. «انّما اشكوا بثّى و حزنى»


127) اعراف، 23.
128) انبیاء، 83.
129) قصص، 24.

پيام ها
 1- آنچه مذموم است، یا سكوتى است كه بر قلب واعصاب فشار مى‏آورد و سلامت انسان را به مخاطره مى‏اندازد و یا ناله و فریاد در برابر مردم است كه موقعیّت انسان را پایین مى‏آورد، امّا شكایت بردن به نزد خداوند مانعى ندارد. «انّما اشكوا... الى اللَّه»
 2- موحّد، درد دل خود را تنها با خدا در میان مى‏گذارد. «انّما اشكوا... الى اللَّه»
 دست حاجت چو برى، نزد خداوندى بر
كه كریم است و رحیم است و غفور است و ودود
 نعمتش نامتناهى، كرمش بى پایان‏
هیچ خواننده از این در نرود بى‏مقصود
 3- افراد ظاهربین از كنار حوادث به راحتى مى‏گذرند، ولى انسان‏هاى ژرف‏نگر آثار و حوادث را تا قیامت مى‏بینند. «اعلم من اللَّه ...»
 4- یعقوب به زنده بودن یوسف و سرآمدن فراقش و به حقایقى درباره‏ى خدا و صفات او آگاه بود كه بر دیگران پوشیده بود. «اعلم من اللَّه ما لاتعلمون»
 5 - شاید «ما لا تعلمون» همان رؤیاى یوسف باشد كه یعقوب در آغاز آن را تعبیر كرده بود.*

Copyright 2015 almubin.com