1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 128

تفسير 16. النحل آية 57
Number of verses: 128
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَيَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَنَاتِ سُبْحَانَهُ ۙ وَلَهُم مَّا يَشْتَهُونَ 57
آنها (در پندار خود،) برای خداوند دختران قرارمی‌دهند؛ -منزّه است (از اینکه فرزندی داشته باشد)- ولی برای خودشان، آنچه را میل دارند قائل می‌شوند...

ترجمه
و(مشركان) سهمى از آنچه را ما روزى آنان كرده‏ایم براى بت‏هایى قرار مى‏دهند كه هیچ نمى‏دانند. به خدا سوگند حتماً از آنچه افتراء مى‏بندید بازخواست خواهید شد.
وبراى خداوند دختران را قرار مى‏دهند، در حالى كه او (از فرزند داشتن) منزّه است ولى براى خودشان آنچه را (از پسران) كه علاقه دارند (قرار مى‏دهند.)

نکته ها
ممكن است این آیه اشاره به مضمون آیه 136 سوره انعام باشد كه بت‏پرستان سهمى از كشاورزى و دامدارى خود را، نصیب بت‏ها مى‏دانستند، «و جعلوا للَّه مما ذَرا من الحرث و الانعام نصیباً فقالوا هذا للَّه بزعمهم و هذا لشركائنا» احتمال دیگرى كه مرحوم علامه طباطبایى در این آیه پسندیده‏اند، آن است كه مردم در نزول نعمت‏ها ورفع بلاها، نقشى براى خدا در نظر نمى‏گیرند و همه را از غیر او مى‏بینند.
مشركان، ملائكه را دختران خدا مى‏دانستند، چنانكه در آیه 19 سوره‏ى زخرف مى‏فرماید: «و جعلوا الملائكة الّذین هم عباد الرحمن اِناثاً» و در این عقیده‏ى آنها، سه انحراف بود:
الف: براى خدا فرزند قائل مى‏شوند، در حالى كه «لم یلد و لم یولد»
ب: ملائكه را دختر مى‏پنداشتند، در حالى كه آنها دختر و پسر ندارند.
ج: آنها كه خود دختر را مایه ننگ مى‏دانستند، آن را به خدا نسبت مى‏دادند! «أفَاَصفاكم ربّكم بالبنین و اتّخذ من الملائكة اِناثا»(17)


17) اسراء، 40.

پيام ها
1- هرچه داریم از اوست، براى غیر او سهمى قرار ندهیم كه باید پاسخ‏گو باشیم. «و یجعلون لما لایعلمون نصیباً ... تاللَّه لتسئلنّ»
 2- لطف مادى خداوند شامل منحرفان نیز مى‏شود. «مما رزقناهم»
 3- اسباب ظاهرى و بشرى كه به آن دل بسته‏اید، خود خبرى از راه رزق و نعمت یا رفع بلا ندارند. «یجعلون لما لایعلمون نصیباً»
 4- حتّى بخشى از نعمت‏ها را از غیر خدا دانستن شرك است. «نصیباً ممّا رزقناهم»

Copyright 2015 almubin.com