1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 111

تفسير 17. الإسراء آية 106
Number of verses: 111
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَىٰ مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنزِيلًا 106
و قرآنی که آیاتش را از هم جدا کردیم، تا آن را با درنگ بر مردم بخوانی؛ و آن را بتدریج نازل کردیم.

ترجمه
و قرآنى كه آن را بخش بخش كردیم تا آن را با تأنّى ودرنگ بر مردم بخوانى و آن را آنگونه كه باید به تدریج نازل كردیم.

نکته ها
یكى از اعتراض‏هاى كفّار این بود كه چرا قرآن یكباره نازل نمى‏شود، «لولا نُزّل القرآن جُملةً واحدة»(224) این آیه پاسخى به گفته‏ى آنان است.
آیات قرآن چون با حوادث مختلف ارتباط دارد و براى رفع نیاز همه‏ى طبقات در طول تاریخ است، بخش بخش نازل شده تا با رویدادهاى گوناگون، تطبیق داشته و براى منتظران دلچسب‏تر باشد. مثلاً اگر آیات جهاد در زمان صلح نازل مى‏شد، در جایگاه واقعى خود نبود.
تدریج، یكى از سنّت‏هاى الهى است، چه در آفرینش، كه جهان را در شش روز آفرید و چه در نزول قرآن، با آنكه مى‏توانست یكباره نازل كند یا بیافریند.
نزول تدریجى آیات قرآن براى آن بود كه علم به آن توأم با عمل به آن شود. البتّه از نزول تدریجى قرآن، ارتباط دائمى پیامبر صلى الله علیه وآله با مبدأ وحى نیز استفاده مى‏شود.


224) فرقان، 32.

پيام ها
1- بخش بخش شدن قرآن به اراده خداوند است. «فَرَقناه»
2- تعلیم و تربیت و ارشاد، باید تدریجى باشد. «فرقناه، على مُكثٍ»
3- تلاوت تدریجى قرآن، شنونده را براى آیات دیگر تشنه و منتظر مى‏كند. «على مُكثٍ» «مُكث» آرامش همراه اطمینان است.
4- یك مربّى و مصلح، باید براى دراز مدّت برنامه داشته باشد و از زمان و نیازمندى‏هاى جدید غافل نباشد. «على مُكثٍ»
5 - گرچه روح بزرگ پیامبر ظرفیّت دریافت همه‏ى وحى را یكجا دارد، امّا مردم كم ظرفیّتند و باید به تدریج آن را دریابند. «لتقرأه على النّاس على مُكثٍ»
6- قرآن، علاوه بر جنبه‏ى تعلیمى، جنبه‏ى اجرایى هم دارد كه باید به تدریج اجرا شود. اجراى صدها دستور در جامعه‏اى كه صدها فساد دارد، یكباره محال است. «نزّلناه تنزیلا»

Copyright 2015 almubin.com