1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 111

تفسير 17. الإسراء آية 16
Number of verses: 111
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَإِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا 16
و هنگامی که بخواهیم شهر و دیاری را هلاک کنیم، نخست اوامر خود را برای «مترفین» (و ثروتمندان مست شهوت) آنجا، بیان می‌داریم، سپس هنگامی که به مخالفت برخاستند و استحقاق مجازات یافتند، آنها را به شدّت درهم می‌کوبیم.

ترجمه
و هرگاه بخواهیم (مردم) منطقه‏اى را (به كیفر گناهشان) هلاك كنیم، به خوشگذرانان آنان فرمان مى‏دهیم، پس در آن مخالفت و عصیان مى‏كنند، كه مستحقّ عذاب و قهر الهى مى‏شوند، سپس آنجا را به سختى درهم مى‏كوبیم.

نکته ها
«اَمَرنا مُترفیها»، یعنى بزرگان قوم را فرمان به اطاعت مى‏دهیم، زیرا خداوند به فسق و گناه دستور نمى‏دهد، بلكه به عدل و احسان فرمان مى‏دهد. شیوه‏ى هلاك كردن خدا به این نحواست كه به اطاعت دستور مى‏دهد، مرفّهان بى درد مخالفت مى‏كنند و افراد عادّى هم از آنان پیروى مى‏كنند، آنگاه قهر الهى بر همگان حتمى و محقّق مى‏شود، و عذاب و غضب الهى فرا مى‏رسد.
اراده‏ى قهر خداى حكیم، براساس زمینه‏هاى گناه و خصلت‏هاى منفى ماست، و گرنه خداوند مهربان، بى‏جهت اراده‏ى هلاك قومى را نمى‏كند. به فرموده‏ى حضرت رضا علیه السلام: اراده‏ى الهى در این آیه، مشروط به فسق ماست.(44)


44) تفسیر كنزالدقائق.

پيام ها
1- یكى از شیوه‏هاى قهر و كیفر الهى، رفاه زدگى و فرورفتن در نعمت‏هاست. «اردنا أن نُهلك قریة...»
2- وجود مترفین در جامعه، زمینه‏ساز قهر الهى است. «ففسقوا فیها فحقّ ...»
3- سقوط اخلاقى و اجتماعى جامعه، به دست رؤساى مرفّه آنان است. «أمرنا مُترفیها ففسقوا»
4- مرفّهان بى درد، پیش از دیگران در برابر دعوت انبیا مى‏ایستند، چون رفاه، معمولاً سرچشمه‏ى فساد است. «أمَرنا مترفیها ففسقوا»
5 - مهلت دادن به نافرمانان، سنّت الهى است. «أمرنا، ففسقوا، فحقّ»
6- تهدیدهاى الهى را جدّى بگیریم و خود را اصلاح كنیم، چون عامل اجراى تهدیدهاى الهى عملكرد خودماست. «ففسقوا فیها فحقّ علیها القول»
7- بدون اتمام حجّت، عذاب الهى نازل نمى‏شود. «أمَرنا، ففسقوا، فحقّ، فدمّرنا»
8 - قهر و عذاب الهى، شدید است. «فدمّرناها تدمیراً»
9- همه چیز و همه كار با قدرت الهى انجام مى‏شود. «اَردنا، نُهلك، أمَرنا، دَمّرنا»

Copyright 2015 almubin.com