1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 111

تفسير 17. الإسراء آية 20
Number of verses: 111
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
كُلًّا نُّمِدُّ هَٰؤُلَاءِ وَهَٰؤُلَاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ ۚ وَمَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا 20
هر یک از این دو گروه را از عطای پروردگارت، بهره و کمک می‌دهیم؛ و عطای پروردگارت هرگز (از کسی) منع نشده است.

ترجمه
ما از عطاى پروردگارت، اینان (فرصت طلبان) و آنان (دنیا طلبان) را كمك مى‏كنیم و عطاى پروردگارت از كسى منع نمى‏شود.

نکته ها
خداوند انسان‏ها را آزاد آفرید و با در اختیار قرار دادن امكانات، آنان را آزمود تا نحوه‏ى عمل و گزینش آنان روشن شود و معامله كنندگان با خدا، از دیگران جدا شوند، مثل سازمان آب و برق كه این دو نعمت را در اختیار همه‏ى خانه‏ها قرار مى‏دهد، تا افراد با انتخاب خود، از آنها استفاده‏ى خوب یا بد بكنند.

پيام ها
1- سنّت خدا براین است كه نعمت و امداد خویش را در اختیار همگان قرار دهد، تا هركس صفات خوب و بد خویش را بروز دهد. «كلاً نُمِدّ»
2- ایمان به خداوند وآخرت‏طلبى، با برخوردارى از امكانات مادّى منافاتى ندارد. «كلاً نُمدّ»
3- الطاف الهى از شئون ربوبیّت و تفضّل اوست، وگرنه ما طلبى از او نداریم. «عطاء ربّك»
4- عطاى خداوند، همیشگى است. «ما كان عطاء ربّك محظوراً»

Copyright 2015 almubin.com