1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 111

تفسير 17. الإسراء آية 33
Number of verses: 111
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ۗ وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلَا يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ ۖ إِنَّهُ كَانَ مَنصُورًا 33
و کسی را که خداوند خونش را حرام شمرده، نکشید، جز بحق! و آن کس که مظلوم کشته شده، برای ولیش سلطه (و حق قصاص) قرار دادیم؛ اما در قتل اسراف نکند، چرا که او مورد حمایت است!

ترجمه
وكسى را كه خداوند، (قتل او را) حرام كرده است نكشید، مگر به حقّ. وهر كس مظلوم كشته شود، قطعاً براى ولىّ او تسلّط (و اختیار دیه یا قصاص) قرار داده‏ایم، پس نباید در كشتن (و قصاص) زیاده‏روى كند، چرا كه آن (ستمدیده به طور عادلانه) یارى و حمایت شده است.

نکته ها
«فلایسرف فى القتل» یعنى در قصاص بیش از قاتل رانكشید و یا او را مثله نكنید، چنانكه در جاهلیّت چنین رسمى وجود داشته است.
قتل نفس و آدم‏كشى از گناهان كبیره است. هر كس در غیر مورد قصاص یا فساد، كسى را بكشد، گویا همه‏ى مردم را كشته است، «مَن قتل نفساً بغیر نفسٍ او فسادٍ فى الارض فكاّنما قتل النّاس جمیعاً»(88) و كیفر چنین قتلى دوزخ ابدى است. «مَن یقتل مؤمناً متعمّداً فجزائه جهّنم خالداً فیها»(89) این كیفر، براى كسى كه اسلحه بكشد و تهدید به قتل كند و به عنوان مفسد و محارب شناخته شود، نیز ثابت است.(90)
در روایات یكى از مصادیق «ولىّ»، حضرت مهدى‏علیه السلام شمرده شده كه انتقام جدّ عزیزش امام حسین‏علیه السلام را خواهد گرفت.(91) «فقد جعلنا لولیّه سلطاناً»
حمایت خداوند از مظلوم و سپردن حقّ قصاص به ولىّ دم، هم عامل بازدارنده از آدم‏كشى است و هم بازدارنده از اسراف در قصاص. «جعلنا لولیّه سلطاناً»


88) مائده، 32.
89) نساء، 93.
90) مائده، 33.
91) تفسیر نورالثقلین.

پيام ها
1- هر انسانى حقّ حیات دارد، حتّى غیر مسلمانى كه با مسلمانان سر جنگ نداشته باشد، مصونیّت جانى و مالى دارد. «لا تقتلوا النفس ...»
2- قانون الهى، محور ارزشها و حرمت‏هاست. «حرّم اللّه»
3- خودكشى حرام است. «لا تقتلوا النّفس الّتى حرّم اللّه»
4- از نظر اسلام، كشتن افراد، در مواردِ حق (همچون قصاص، دفاع، ارتداد، لواط یا زناى محصنه) جایز است. «الاّ بالحقّ»
5 - مظلوم، هر كه باشد باید مورد حمایت قرار گیرد. «من قتل مظلوماً... منصوراً»
6- قرار دادن حقّ قصاص، براى حمایت از مظلوم است. «جعلنا لولیّه سلطاناً»
7- اولیاى مقتول داراى حقّ قصاص و كشتن قاتل هستند. «جعلنا لولیّه سلطاناً»
7- در قصاص باید خشم و غضب مهار شود و عدالت مراعات گردد. «فلا یسرف فى القتل» اسلام حتّى براى متجاوزات به جان انسان‏ها، عدالت را شرط دانسته است. اولیاى مقتول، حقّ ندارند به عنوان قصاص، بیش از یك نفر را بكشند و از قانون قصاص سوء استفاده كنند.
9- قاتل را مُثله نكنید و در نوع و كیفیّت قصاص، ناجوانمردى نكنید. «فلا یسرف فى القتل»
10- از سنّت‏هاى الهى، حمایت از مظلوم است. «انّه كان منصورا»

Copyright 2015 almubin.com