1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 111

تفسير 17. الإسراء آية 57
Number of verses: 111
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا 57
کسانی را که آنان می‌خوانند، خودشان وسیله‌ای (برای تقرب) به پروردگارشان می‌جویند، وسیله‌ای هر چه نزدیکتر؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می‌ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!

ترجمه
آنان را كه (مشركان به جاى خدا) مى‏خوانند (مانند عیسى و فرشتگان) خودشان وسیله‏اى براى تقرّب به پروردگارشان مى‏جویند، وسیله‏اى هر چه نزدیك‏تر، و به رحمت او امیدوارند و از عذابش بیمناك. همانا عذاب پروردگارت در خور پرهیز و وحشت است.

نکته ها
آیه را چنین نیز ترجمه كرده‏اند: پیامبرانى كه مردم رابه حقّ دعوت مى‏كنند، خودشان نیز (در حركت معنوى) به سوى پروردگارشان، به سراغ وسیله مى‏روند، آن هم وسیله‏اى كه بیشتر و سریعتر آنان را به خدا نزدیك كند. یا هر پیامبرى مقرّب‏تر است، بیشتر سراغ خداوند مى‏رود.
در روایات بسیارى ذیل این آیه آمده است كه دو كفّه‏ى بیم و امید در انسان باید یكسان باشد، وگرنه یا مأیوس مى‏شود، یا مغرور.

پيام ها
1- بیم و امید، نشان وابستگى و ضعف است، پس كسى كه خود در پى وسیله مى‏رود، چگونه او را وسیله قرار مى‏دهید؟ «یبتغون الى ربّهم الوسیلة»
2- براى قرب به خدا، راهها و وسائلى وجود دارد. «یبتغون الى ربّهم الوسیلة»
3- سراغ وسیله رفتن و شفاعت‏طلبى، نباید انسان را از عذاب غافل كند. «یبتغون... یخافون عذابه»
4- در تقرّب به خدا، سبقت ومسابقه ارزش دارد. «أیّهم أقرب» (هر كه به خدا نزدیك‏تر است، تلاشش براى توسّل بیشتر است.)
5 - بهترین وسیله آن است كه انسان را به خدا نزدیك‏تر كند. «أیّهم أقرب»
6- رحمت الهى بر غضبش سبقت دارد. (امید به رحمت، پیش از خوف از عذاب آمده است.) «یرجون... یخافون»
7- عذاب، از شئون ربوبیّت خداوند است، آن را شوخى نگیریم. «عذاب ربّك... محذوراً...»

Copyright 2015 almubin.com