1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 111

تفسير 17. الإسراء آية 94
Number of verses: 111
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَن يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ إِلَّا أَن قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَّسُولًا 94
تنها چیزی که بعد از آمدن هدایت مانع شد مردم ایمان بیاورند، این بود (که از روی نادانی و بی‌خبری) گفتند: «آیا خداوند بشری را بعنوان رسول فرستاده است؟!»

ترجمه
و آنگاه كه هدایت به سراغ مردم آمد، چیزى مردم را از ایمان آوردن بازنداشت، جز آنكه گفتند: آیا خداوند، بشرى را به عنوان پیامبر، برانگیخته است؟

نکته ها
كسانى كه داراى منطق درستى نیستند، نقطه‏ى قوّت را نقطه ضعف مى‏پندارند. انسان بودنِ پیامبر نقطه‏ى قوّت است، نه ضعف. چون به خاطر داشتن غرائز و امیال و مشكلات، درد انسان‏ها را درك مى‏كند و مى‏تواند الگوى عملى باشد و نسخه‏ى مفیدى ارائه بدهد.
بر طبق آیات قرآن، بهانه‏هاى كفّار براى ایمان نیاوردن، از این قرار است:
الف: چرا انبیا انسان‏هایى همچون ما هستند؟
پاسخ: بهترین نوع تبلیغ آن است كه همراه با نمونه‏ى عملى و ارائه الگو باشد.
ب: اگر بناست انسانى پیامبر باشد، چرا فلانى از فلان خانواده یا شهر نباشد؟
پاسخ: تقسیمات مردم براساس خیال و معیارهاى مادّى است، امّا نزول و دریافت وحى لیاقت مى‏خواهد.
ج: چرا خود ما پیامبر نباشیم؟
پاسخ: نبوّت مقامى بس والا، حتّى برتر از مقام فرشتگان است و هر انسانى با هر سابقه‏اى سزاوار پیامبرى نیست.
د: چرا فرشتگان برخود ما فرود نمى‏آیند؟
پاسخ: نزول فرشته بر كسانى است كه سابقه انحراف و گناهى نداشته باشند وگرنه هر روز دروغ و انحرافى را به نام وحى براى مردم مى‏آورند.

پيام ها
1- كفّار، بهانه‏جو و بى‏منطقند. بهانه‏ى كفّار این بود كه چرا پیامبر بشرى همانند آنهاست. «ما منع...»
2- پیامبران براى هدایت و تربیت مردم، به سراغ آنان مى‏رفتند. «جائهم الهُدى»
3- شخصیّت و كرامت انسان، چون براى انسان جاهلى ناشناخته بود، مى‏پنداشت كه انسان لایق نبوّت نیست. «بَشَراً رسولا»

Copyright 2015 almubin.com