1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 98

تفسير 19. مريم آية 11
Number of verses: 98
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَىٰ إِلَيْهِمْ أَن سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا 11
او از محراب عبادتش به سوی مردم بیرون آمد؛ و با اشاره به آنها گفت: «(بشکرانه این موهبت،) صبح و شام خدا را تسبیح گویید!»

ترجمه
پس (زكریّا) از محراب عبادت به سوى مردم خارج شد، آنگاه به آنان اشاره كرد كه در صبح و شام خدا را تسبیح گویید.

نکته ها
«بُكرة» به زمان میان طلوع فجر تا طلوع خورشید گفته مى‏شود و «عَشیّاً» یا به فاصله ظهر تا غروب و یا به آخر روز گفته مى‏شود.
«محراب» را محراب گویند، چون محل جنگ با شیطان و وسوسه‏هایى است كه مانع تمركز فكر انسان مى‏شود. شاید محراب‏هاى بنى‏اسرائیل همان مسجدهایى بوده است كه مردم آنجا را براى عبادت انتخاب كرده و در آن عبادت مى‏كردند.
به گفته طبرسى و فخررازى، مراد از تسبیح در این آیه، نماز است، زیرا نماز مشتمل بر تسبیح است.

پيام ها
1- در تبلیغ، هموطن بودن مبلّغ اولویّت دارد. «فخرج على قومه»
 2- مردان خدا، مكان خاصّى را براى عبادات خود قرار مى‏دهند. «المحراب»
 3- كسى كه مردم را به عبادت دعوت مى‏كند، باید خود نیز اهل عبادت باشد. «فخرج على قومه من المحراب فاوحى الیهم»
 4- با هر وسیله‏اى باید تبلیغ كرد. (آنجا كه زبان زكریّا بند مى‏آید، با اشاره به مردم سفارش مى‏كند كه خدا را تسبیح كنید.) «فاوحى الیهم»
 5 - وظیفه‏ى انبیا، دعوت مردم به عبادت است. «فاوحى الیهم ان سبّحوا»
 6- فرزنددار شدن پیرمرد از همسر نازا، نشانه‏ى منزّه بودن خداوند از هرگونه كاستى و ناتوانى است. «سبّحوا»
 7- عبادت زمانى ارزش دارد كه دائمى باشد، نه مقطعى و موسمى. «بكرة و عشیّا»

Copyright 2015 almubin.com