1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 98

تفسير 19. مريم آية 67
Number of verses: 98
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
أَوَلَا يَذْكُرُ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئًا 67
آیا انسان به خاطر نمی‌آورد که ما پیش از این او را آفریدیم در حالی که چیزی نبود؟!

ترجمه
وانسان مى‏گوید: آیا آنگاه كه مُردم، دوباره زنده (از قبر) خارج خواهم شد؟
آیا انسان (در زنده شدن دوباره‏ى خود شك دارد؟ و) به یاد نمى‏آورد كه ما او را پیش از این آفریده‏ایم، در حالى كه چیزى نبود؟

نکته ها
این آیه شبیه آیات 78 و 79 سوره‏ى یس است كه شخصى با آوردن استخوانى پوسیده و خرد كردن آن مقابل پیامبرصلى الله علیه وآله، با پیامبر به بحث و گفتگو پرداخت و گفت: كیست كه استخوان‏هاى پوسیده را زنده كند؟ خداوند در پاسخ فرمود: (اى پیامبر!) بگو: همان كسى كه اوّل آفرید، پس از مرگ هم زنده مى‏كند، و او همه چیز را مى‏داند. «وضرب لنا مثلاً و نسى خلقه قال مَن یُحیى العِظام و هى رَمیم . قل یُحیها الّذى اَنشأها اوّل مَرّة و هو بكلّ خلق علیم»
از امام صادق‏علیه السلام درباره «خلقناه من قبل و لم یك شیئاً» سؤال شد، حضرت فرمودند: یعنى نه در مرحله‏ى تقدیر و نه در مرحله تكوین هیچ چیز نبود. راوى حدیث درباره‏ى «لم یكن شیئاً مذكورا»(120) پرسید، حضرت فرمودند: یعنى مقدّر بود، ولى نامى از آن در میان نبود.(121) بنابراین، این دو آیه از دو مرحله‏ى پیش از آفرینش انسان سخن مى‏گوید.
در حدیث دیگرى نیز امام باقرعلیه السلام در مورد «من قبل» فرمودند: نه در كتاب و نه در علم سخنى از او نبود.(122)


120) انسان، 1.
121) كافى، ج 1، ص‏147.
122) بحار، ج 5، ص‏84.

پيام ها
1- باور نداشتن معاد، راه توجیه گناه وفرار از عبادت است. «فاعبده و اصطبر لعبادته... یقول الانسان...»
 2- تعجّب از معاد وزنده شدن دوباره، مربوط به یك زمان و یك گروه خاص از انسان‏ها نیست. «یقول الانسان»
 3- معاد، جسمانى است. «اُخرج» یعنى خارج شدن جسم از زمین.
 4- معاد، قهرى واجبارى است. «اُخرج» یعنى خروج قهرى وبدون اختیار.
 5 - تردید در معاد با توجّه به آفرینش ابتدائى خود، شگفت‏آور است. «أولایذكر»
 6- توجّه انسان به اینكه اوّل نبوده و بعداً خلق شده است، براى قبول معاد كافى است. «أولا یذكر الانسان...»
 7- منكران معاد، براى عقیده‏ى خود دلیلى ندارند و تنها قیامت را بعید مى‏دانند، ولى قرآن با دلیل سخن مى‏گوید. «خلقناه من قبل»
 8 - آفرینش انسان از عدم، بسیار پیچیده‏تر و به ظاهر مشكل‏تر از آفرینش مجدّد انسان پس از مرگ است. «خلقناه... و لم یك شیئا»

Copyright 2015 almubin.com