1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 112

تفسير 21. الأنبياء آية 102
Number of verses: 112
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا ۖ وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ خَالِدُونَ 102
آنها صدای آتش دوزخ را نمی‌شوند؛ و در آنچه دلشان بخواهد، جاودانه متنعّم هستند.

ترجمه
آنان صداى (زبانه كشیدن) آن را نمى‏شنوند و آنان در آنچه (از نعمتها و كامیابى‏ها) كه دلشان بخواهد جاودانه‏اند.

نکته ها
انسان در دنیا، هر چند هم در رفاه و كامیابى باشد، ولى خواسته یا ناخواسته ممكن است خبرهاى ناگوار و حوادث تلخ به گوشش برسد و از لذّت و عیش او بكاهد، امّا در قیامت، اهل بهشت به دور از هر خبر بد و سر و صداى ناهنجار و ناله و فریاد گرفتاران، با عیش كامل به كامروایى مشغولند.
امیرالمؤمنین علىّ علیه السلام در خطبه‏ى 183 نهج‏البلاغه مى‏فرماید:
خداوند، آن چنان اهل بهشت را گرامى داشته كه حتّى گوشهایشان صداى آتش دوزخ و ناله و فریاد اهل آن را نمى‏شنود.(88)
قرآن در بیان گستردگى كمّى و كیفى نعمت‏هاى بهشتى، آیات متنوّعى دارد. در آیه‏اى مى‏فرماید: «ما تشتهیه الانفس و تلذّ الاعین»(89) هر چه كه میل انسان بكشد و هر چه كه چشم از آن لذّت ببرد. در این آیه مى‏فرماید: «و هم فى ما اشتهت انفسهم خالدون» آنان در هر چه كه دلشان بخواهد براى همیشه متنعّم‏اند، و در جاى دیگر با این چنین عبارتى توصیف مى‏فرماید كه: «فلا تعلم نفس ما اخفى لهم»(90) احدى نمى‏داند كه چه لذائذ وكامیابى‏هایى براى اهل‏بهشت، ذخیره ومخفى شده است.
در حدیثى از رسول خدا صلى الله علیه وآله آمده است كه: كیفیّت نعمت‏هاى بهشتى را نه گوشى شنیده و نه چشمى دیده است.(91)


88) تفسیر نمونه.
89) زخرف، 71.
90) سجده، 17.
91) الفقیه، ج‏1، ص‏295.

پيام ها
1- در  قیامت، اهل بهشت، فارغ از رنج و ناله گرفتاران به كامروایى مشغولند. «لایسمعون حسیسها»
 2- اشباع واقعى غرایز، تنها در بهشت ممكن است. «فیما اشتهت»
 3- در بهشت، نه محدودیّت در نعمت‏هاست «فیما اشتهت» و نه محدودیّت در زمان بهره‏مندى. «خالدون»

Copyright 2015 almubin.com