1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 112

تفسير 21. الأنبياء آية 66
Number of verses: 112
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
قَالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكُمْ شَيْئًا وَلَا يَضُرُّكُمْ 66
(ابراهیم) گفت: «آیا جز خدا چیزی را می‌پرستید که نه کمترین سودی برای شما دارد، و نه زیانی به شما می‌رساند! (نه امیدی به سودشان دارید، و نه ترسی از زیانشان!)

ترجمه
(ابراهیم) گفت: پس آیا شما بجاى خداوند چیزى را مى‏پرستید كه هیچ سودى براى شما ندارد و هیچ زیانى به شما نمى‏رساند؟!
اُف بر شما و بر هر چه كه غیر از خدا پرستش مى‏كنید، آیا نمى‏اندیشید؟!
(امّا مشركان لجوج و متعصّب) گفتند: اگر مى‏خواهید كارى انجام دهید! او را بسوزانید و خدایانتان را یارى كنید.
(و سرانجام آتشى فراهم آورده و ابراهیم را به درون آن انداختند، امّا ما) گفتیم: اى آتش ! بر ابراهیم سرد و سلامت باش.
و (اگر چه) آنان براى او (تدبیر بد و) كیدى را اراده كردند، ولى ما آنها را از زیانكارترین (مردم) قرار دادیم.

نکته ها
مردان خدا اهداف مقدّس خود را در هر شرایطى دنبال مى‏كنند و لحظه‏اى آرام نمى‏گیرند، هرچند تلاشهاى آنان در قالب‏هاى متفاوتى صورت پذیرد. حضرت ابراهیم علیه السلام در مسیر رسالت الهى خویش ابتدا به سراغ عمو و قومش مى‏رود و آنانرا به سوى توحید و یكتا پرستى دعوت مى‏كند و چون نتیجه‏اى حاصل نمى‏شود در دوّمین مرحله به سراغ بت‏ها مى‏شتابد و همه آنها را درهم مى‏شكند، آنگاه فطرتشان را مخاطب قرار داده و به بیدار كردن آنان مى‏پردازد و سرانجام پس از اندرز و توبیخ، آنها را به تعمق و اندیشه وامى‏دارد.
در ماجراى پرتاب حضرت ابراهیم به درون آتش، مطالب زیادى در تفاسیر آمده است، از جمله اینكه مشركان با كمك و راهنمایى شیطان منجنیق ساختند، ولى آن حضرت با توكّل بى‏نظیرش به خداوند، از احدى از فرشتگان حتّى جبرئیل كمكى نگرفت ودر آن هنگام به مناجات و راز و نیاز با پروردگار و توسّل به محمّد و آل محمّدعلیهم السلام مشغول بود.
واژه‏ى «أخسرین» در قرآن كریم به كسانى اطلاق شده است كه كار بدى را انجام مى‏دهند، امّا گمان مى‏كنند كه كارشان خوب است، پس زیانِ خود را درك نمى‏كنند، تا در پى جبران آن باشند.
امام صادق‏علیه السلام فرمودند: وقتى خداوند به آتش امر كرد: «كونى برداً» دندان‏هاى ابراهیم از شدّت سرما (در میان آتش نمرودیان) به هم مى‏خورد، تا آنكه گفته شد: «و سلاماً»(58)


58) كافى، ج 8، ص 318.

پيام ها
 1- یكى از شیوه‏هاى دعوت مردم به دین، آگاه كردن آنان به ضرر بى‏دینى است. «لاینفعكم و لا یضركم»
 2- سرچشمه و انگیزه‏ى عبادت، دستیابى به خیر و یا نجات از شر است كه بت‏ها بر هیچكدام قادر نیستند. «لاینفعكم شیئاً و لا یضرّكم»
 3- اگر زمینه مناسبى براى بیدارى پیدا شد باید منحرفان را تحقیر كرد. «اُفٍ لكم و لما تعبدون من دون اللّه»
 4- عواطف باید تحت الشعاع مكتب باشد. «اُفّ لكم» با توجّه به اینكه عموى او نیز بت‏پرست بود.
 5 - بت‏پرستى با عقل سازگار نیست. «افلا تعقلون؟» (افراد بى خرد لجوج سزاوار توبیخ هستند) «أفلا تعقلون»
 6- توحید، اندیشه‏اى عقلانى است. «أفلا تعقلون»
 7- كسانى به زور متوسل مى‏شوند كه از عقل و منطق بى‏بهره‏اند. «حرّقوه»
 8 - مردان خدا تا پاى جان بر اهداف خود پایدار هستند. «حرّقوه» سوزاندن، سخت‏ترین نوع قتل است.
 9- بقاى شرك با نابودى موحّدان امكان پذیر است. «حرّقوه وانصروا آلهتكم»
 10- تعصّبات نابجا، انسان را تا مرز سوزاندن پیامبر به پیش مى‏برد. «حرّقوه و انصروا آلهتكم»
 11- دشمن در تحریك توده‏هاى ناآگاه، به مقدّسات متوسّل مى‏شود، «انصروا آلهتكم» وبه غیرت وحمیّت نیز تمسّك مى‏جوید. «اِن كنتم فاعلین»
 12- خداوند، هم سبب ساز است و هم سبب سوز. «یا نار كونى برداً و سلاماً»
سبب ساز است، زیرا نفسِ حضرت عیسى علیه السلام را سبب زنده شدن مردگان قرار مى‏دهد، و سبب سوز است، زیرا سوزندگى را از آتش مى‏گیرد و آن را بر ابراهیم سرد و سلامت مى‏كند.
 13- هستى شعور دارد ومخاطب قرار مى‏گیرد. «یا نار كونى برداً وسلاماً» و نفرمود: «فجعلنا النار برداً و سلاماً»
 14- آثار موجودات به خواست و اراده‏ى الهى است. «یا نار كونى برداً و سلاماً»
 15- نور حقّ، با نار كفر خاموش نمى‏شود. «قالوا حرّقوه... قلنا یا نار كونى برداً»
 16- قدرت خداوند مى‏تواند همه‏ى توطئه‏ها را خنثى كند. «ارادوا به كیداً فجعلناهم الاخسرین»
 17- عاقبت، حقّ پیروز است. «ارادوا - جعلناهم الاخسرین»

Copyright 2015 almubin.com