1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 112

تفسير 21. الأنبياء آية 90
Number of verses: 112
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَىٰ وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا ۖ وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ 90
ما هم دعای او را پذیرفتیم، و یحیی را به او بخشیدیم؛ و همسرش را (که نازا بود) برایش آماده (بارداری) کردیم؛ چرا که آنان (خاندانی بودند که) همواره در کارهای خیر بسرعت اقدام می‌کردند؛ و در حال بیم و امید ما را می‌خواندند؛ و پیوسته برای ما (خاضع و) خاشع بودند.

ترجمه
و زكریّا (را یاد كن) آنگاه كه پروردگارش را ندا داد: پروردگارا! مرا تنها مگذار و (فرزندى به عنوان وارث به من عطا فرما و البتّه كه) تو خود، بهترین وارثان هستى.
پس (دعاى) او را مستجاب كردیم و یحیى‏ را به او بخشیدیم، و همسرش را (كه نازا بود) براى او شایسته قرار دادیم (و این بخاطر آن بود كه) همانا آنان در كارهاى نیك، شتاب داشتند و مارا از روى امید و بیم مى‏خواندند و در برابر ما فروتن بودند.

نکته ها
انبیا با پیش آمدن هر مشكلى، به درگاه خداوند شتافته و گشایش آن را از پروردگار خویش خواستار مى‏شدند. در آیات قبل به نمونه‏هایى از این درخواست‏ها برخورد داشتیم.(75)
رسول خداصلى الله علیه وآله هنگام جنگ خندق به درگاه خداوند چنین عرضه داشت: خدایا! تو عبیدةبن الحارث را روز بدر از من گرفتى و حمزه را روز اُحد، و این علىّ است. آنگاه این آیه را تلاوت فرمودند: «ربّ لا تذرنى فرداً و انت خیر الوارثین»(76)
امام صادق علیه السلام درباره‏ى «رغباً و رهباً» فرمود: رغبت آن است كه در حال دعا كف دست را به سوى آسمان قرار دهى و رهبت آن است كه پشت دست‏ها به طرف آسمان نمایى.(77)


75) دعاهاى حضرت نوح، ایوب، یونس را در آیات گذشته خواندیم.
76) بحار، ج 38، ص 309.
77) كافى، ج 2، ص 497.

پيام ها
1- هرگز از رحمت الهى مأیوس نشویم. «و زكریا اذ نادى‏» (خداوند حتّى به انسانى كهنسال همچون زكریا علیه السلام از همسرى نازا فرزند عنایت مى‏كند.)
 2- ذكر كلمه‏ى «ربّ» و تكرار آن در دعا، درخواست‏ها را با اجابت مقرون مى‏سازد. «نادى‏ ربّه ربّ لا تذرنى»
 3- در هنگام دعا، خداوند را با آن صفتى كه با خواسته ما تناسب بیشترى دارد یاد كنیم. «لا تذرنى فرداً و انت خیرالوارثین»
 4- ایمان به «خیرالوارثین» بودن خداوند، با آرزوهاى طبیعى مثل علاقه به فرزند و طلب آن از پروردگار، منافاتى ندارد. «لا تذرنى فرداً و انت خیرالوارثین»
 5 - دعاى انبیا مستجاب است. «فاستجبنا»
 6- فرزند، عطیه الهى است. «و وهبنا له یحیى‏»
 7- خداوند به اولیاى خود نظر خاص دارد. سه بار كلمه «له» تكرار شده است. «فاستجبنا له - و وهبنا له - اصلحنا له»
 8 - دست خداوند بسته نیست و مى‏تواند زن نازا را هم شایسته‏ى بارورى گرداند. «اصلحنا له زوجه»
 9- انسان مى‏تواند از طریق دعا نازائى را اصلاح كند. «فاستجبناله ووهبنا له»
 10- سعادت كامل، زمانى است كه همه‏ى اعضاى خانواده در انجام كار خیر، با یكدیگر شریك، همفكر و همگام باشند. «انهم كانوا یسارعون فى الخیرات»
 11- آنچه مایه‏ى ارزش بیشتر كارهاى خوبست، سرعت و نشاط در انجام آنهاست. «یسارعون»
 12- بیم و امید نسبت به خداوند (خوف و رجا)، دو عنصر ارزشمند، حتّى براى پیامبران است. «رغباً و رهباً»
 13- در هنگام دعا باید خدا را با حالت خوف ورجا خواند. «یدعوننا رغباً و رهباً»
 14- اولیاى الهى، تنها در مقابل او سر تعظیم فرود مى‏آورند. «لنا خاشعین» نه «خاشعین لنا»
 15- كمالات انسانى زمانى با ارزش است كه دائمى باشد نه زودگذر و موقت. «كانوا یسارعون، یدعوننا، و كانوا لنا خاشعین»
 16- سرعت در كار خیر و دعا همراه با بیم و امید، در استجابت دعا مؤثر است. «فاستجبنا له ... كانوا یسارعون فى الخیرات و یدعوننا ...»

Copyright 2015 almubin.com