1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 77

تفسير 25. الفرقان آية 18
Number of verses: 77
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنبَغِي لَنَا أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَاءَ وَلَٰكِن مَّتَّعْتَهُمْ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ نَسُوا الذِّكْرَ وَكَانُوا قَوْمًا بُورًا 18
(در پاسخ) می‌گویند: «منزّهی تو! برای ما شایسته نبود که غیر از تو اولیایی برگزینیم، ولی آنان و پدرانشان را از نعمتها برخوردار نمودی تا اینکه (به جای شکر نعمت) یاد تو را فراموش کردند و تباه و هلاک شدند.»

ترجمه
(معبودها) گویند: خدایا! تو منزّهى، مارا نرسد كه غیر از تو سرپرستى بگیریم ولى تو آنان و پدرانشان را چنان كامیاب گرداندى كه یاد (تو و قرآن) را فراموش كردند و گروهى هلاك و سر در گم شدند.

نکته ها
كلمه‏ى «بُور» به معناى هلاكت و فساد است. به زمینى كه خالى از درخت، گل وگیاه باشد، «بایر» گویند. در این آیه ممكن است جمع «بائر» باشد و ممكن است مصدر باشد، یعنى قومى كه سراسر بورند.
كلمه‏ى «سبحانك» در دو مورد بكار مى‏رود؛ یكى در مورد تعجّب و دیگرى در مورد برخورد با عقائد و سخنان انحرافى.
عوامل نسیان وغفلت در قرآن متعدّد است و برخى از آنها عبارتند از:
الف: مال و ثروت كه در این آیه آمده است.
ب: فرزند و خانواده. «لا تُلهِكُم اموالكم و لا اولادكم عن ذكر اللّه» [263]
ج: تجارت. «لا تُلهِیهم تجارة و لا بَیع عن ذكراللّه» [264]
د: شیطان، تفرقه، قمار و شراب. «انّما یُرید الشّیطان أن یُوقع بینكم العَداوة و البَغضاء فى الخمر و المَیسر و یَصُدّكم عن ذكر اللّه» [265]


263) منافقون، 9.
264) نور، 37.
265) مائده، 91.

پيام ها
1- در قیامت، معبودها به سخن درمى‏آیند. «قالوا»
2- هر كجا سخنى از شرك به میان آمد، تسبیح وتنزیه خدا لازم است. «سبحانك»
3- خداوند نعمت‏هاى خود را حتّى از منحرفان دریغ نمى‏دارد. «لكن متّعتهم»
4- خطر مال در جایى است كه سبب فراموشى خدا شود، نه این كه مال مطلقاً بد و خطرناك باشد. «متّعتهم... حتّى نسوا»
5 - در خانواده‏هایى كه چند نسل آنها مرفّه بوده‏اند، زمینه‏ى فراموشى از خدا و قیامت، بیشتر است. «و آبائهم»
6- به مال و جلوه‏گرى‏هاى مرفّهین نگاه نكنید، همه‏ى آنان تباه شدنى هستند. «كانوا قوماً بورا»

Copyright 2015 almubin.com