1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 227

تفسير 26. الشعراء آية 192
Number of verses: 227
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ 192
مسلّماً این (قرآن) از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است!

ترجمه
والبتّه این (قرآن) فرستاده پروردگار جهانیان است.
(كه جبرئیل) فرشته‏ى امین الهى آن را فرو آورده است بر دل تو، تا از هشداردهندگان باشى.
(این قرآن) به زبان عربى روشن (نازل شده) و همانا (خبر) آن در كتاب‏هاى (آسمانى) پیشین آمده است.

نکته ها
«زُبُر» از واژه‏ى «زَبر» به معناى نوشتن و جمع «زبور» به معناى كتاب است.
قرآن را ساده ننگریم، زیرا:
الف: سرچشمه‏ى آن، «ربّ العالمین» است.
ب: واسطه‏ى آن، «روح الامین» است.
ج: ظرف آن، قلب پاك پیامبرصلى الله علیه وآله «قلبك» است.
د: هدف آن، بیدارى مردم «المنذرین» است.
ه: زبان آن، فصیح و بلیغ «عربىّ مبین» است.
و: بشارت آن، در كتاب‏هاى پیشینیان، «زُبُر الاوّلین» است.
حضرت اسماعیل، هود، صالح و شعیب‏علیهم السلام، به زبان عربى سخن مى‏گفته‏اند.(55)
فرشته‏ى وحى داراى چند نام است: روح‏الامین، روح‏القدس، شدیدالقوى، رسولٌ‏كریم و جبرئیل. دلیل این كه به جبرئیل «روح» گفته شده، یا به خاطر آن است كه دین و روح مردم به واسطه‏ى او زنده شده، یا خودش موجودى روحانى است.


55) تفسیر منهج‏الصّادقین.

پيام ها
 1- قرآن وحى الهى است، نه شنیده‏ها وبافته‏هاى پیامبر. «اِنّه لتنزیل»
 2- قرآن از دنیاى غیب به دنیاى شهود نازل شده است. «لتنزیل ربّ العالمین»
 3- كسى كه وحى مى‏فرستد، همانى است كه تمام هستى را اداره و تربیت مى‏كند. (قوانین آسمانى با نظام آفرینش هماهنگ است) «لتنزیل ربّ العالمین»
 4- نزول وحى، وسیله‏ى رشد واز شئون ربوبیّت است. «لتنزیل ربّ العالمین»
 5 - سنّت الهى به استخدام واسطه‏هاست. «نَزَل به الرّوح الامین»
 6- وحى الهى بدون كم و كاست نازل شده است. «نَزَل به الرّوح الامین»
 7- قلب، مركز دریافت حقایق است. «على قلبك »
 8 - تا از عمق جان چیزى را باور نداشته باشیم، نمى‏توانیم هشدار جدّى بدهیم. «على قلبك لتكون من المنذرین»
 9- سنّت خداوند، فرستادن پیامبران براى انذار و هشدار است. «من‏المنذرین»
 10- درمان غافل، با انذار وهشدار است. «من المنذرین» در قرآن، انذار بیشتر از بشارت آمده است.
 11- تبلیغ باید روشن و با زبان مردم باشد. «عربىّ مبین»
 12- بشارتِ قرآن، در كتب آسمانى پیشین آمده است. «زُبرالاوّلین» چنانكه بشارت آمدن پیامبر اسلام در تورات وانجیل بوده است. «یجدونه مكتوباً فى التوراة والانجیل»(56)
 13- در برنامه‏ریزى و مدیریّت، زمینه را براى رشد و هدایت و فعالیّت آیندگان فراهم سازید. «زُبرالاوّلین»
 14- مضمون و محتواى قرآن، در كتاب‏هاى آسمانى پیشین بوده، ولى الفاظ آن بر قلب مبارك رسول خداصلى الله علیه وآله نازل شده است. «زُبرالاوّلین»


56) اعراف، 175.

Copyright 2015 almubin.com