1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 34

تفسير 31. لقمان آية 24
Number of verses: 34
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَىٰ عَذَابٍ غَلِيظٍ 24
ما اندکی آنها را از متاع دنیا بهره‌مند می‌کنیم، سپس آنها را به تحمّل عذاب شدیدی وادار می‌سازیم!

ترجمه
(اى پیامبر!) هر كس كفر ورزید، كفرش تو را محزون نكند، بازگشت آنان تنها به سوى ماست، پس ما آنان را به عملكردشان آگاه خواهیم كرد، قطعاً خداوند به آنچه در سینه‏هاست آگاه است.
آنان را (در دنیا) اندكى بهره‏مند مى‏سازیم، سپس به عذاب سختى گرفتارشان خواهیم ساخت.

نکته ها
در آیه‏ى 23، از محزون شدن پیامبرصلى الله علیه وآله به خاطر كفر گروهى از مردم نهى شده است و این مى‏تواند به چند دلیل باشد:
الف: آنان آنقدر ارزش ندارند كه تو براى آنان محزون شوى.
ب: اندوه براى كفر آنان، تو را از كارهاى دیگر باز مى‏دارد.
ج: كفر آنان به تو آسیبى نمى‏رساند.
د: تو در تبلیغ و موعظه‏ى آنان كوتاهى نكردى تا نگران باشى.
ه: چون كفّار به سوى ما باز مى‏گردند و راهى براى فرار ندارند، جاى حزن و اندوه نیست.
از مقدّم شدن كلمه‏ى «الینا» بر كلمه‏ى «مَرجعهم»، استفاده مى‏شود تنها مرجع اوست و از كلمه‏ى «مرجع» نیز استفاده مى‏شود كه مبدأ هم اوست، زیرا «مَرجع»، یعنى رجوع به آن چیزى كه در آغاز بوده است. به علاوه «الینا مَرجعهم» جمله‏ى اسمیّه و نشانه‏ى قطعى و حتمى بودن معاد است.

پيام ها
 1- مقایسه میان افراد نیك و بد، یكى از راه‏هاى شناخت و انتخاب است. «مَن یُسلِم وجهه... و مَن كفر»
 متاع كفر و دین بى مشترى نیست‏
گروهى این، گروهى آن پسندند
 2- پیامبر، دلسوز همه بود و حتّى از انحراف و كفر مخالفان نیز رنج مى‏برد. «فلایحزنك كفرهم»
 3- انبیا، به تسلّى و دلدارى الهى نیاز دارند. «فلایحزنك كفرهم»
 4- مسئولیّت رهبران دینى، ارشاد مردم است، نه وصول نتیجه. «و مَن كفر فلا یحزنك كفره»
 5 - كفر مردم، در سرنوشت خودشان مؤثّر است. «فلایحزنك كفره الینا مرجعهم»
 6- كفّار شاد نباشند، زیرا سرانجام گذر پوست به دبّاغ خانه مى‏افتد. «الینا مرجعهم»
 7- مرجع و مبدأ انسان‏ها، تنها خداوند است. «الینا مرجعهم»
 8 - دو چیز باعث سعه‏ى صدر و رفع نگرانى مؤمنان از انحراف دیگران مى‏شود: یكى توجّه به علم خداوند و دیگرى توجّه به معاد. «فلایحزنك كفره الینا مرجعهم... علیم بذات الصّدور» (حال كه دانستیم خداوند همه چیز را مى‏داند و بازگشت همه به سوى اوست، پس جاى هیچ نگرانى نیست.)
 9- در قیامت، انسان با گزارش عملكردِ خود روبروست. «فننبّئهم بما عملوا»
 10- نیّت‏ها و انگیزه‏هایى را كه در دل داشتیم، خداوند مى‏داند و در قیامت ظاهر مى‏كند. «فننبّئهم... انّ اللّه علیم بذات الصّدور»
 11- توجّه به رسوایى روز قیامت، مى‏تواند مانع لجاجت و پافشارى بر كفر باشد. «فننبّئهم بما عملوا»
 12- نعمت‏هاى دنیوى، ما را نفریبد كه در برابر نعمت‏هاى اخروى اندك و ناچیز است. «نمتّعهم قلیلا»
 13- ارزش كارها را با توجّه به عاقبت آنها محاسبه كنیم. «نمتّعهم قلیلا ثمّ نضطرّهم الى عذاب غلیظ»
 14- كفرِ امروز كافران، انتخابى است، «و مَن كَفَر» ولى به دوزخ رفتن فرداى آنان اجبارى است. «نضطرّهم»
 15- رفاه مادّى، نشانه‏ى سعادت نیست. «نمتّعهم قلیلا ثمّ نضطرّهم الى عذاب غلیظ»

Copyright 2015 almubin.com