1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 73

تفسير 33. الأحزاب آية 6
Number of verses: 73
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
النَّبِيُّ أَوْلَىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنفُسِهِمْ ۖ وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ ۗ وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ إِلَّا أَن تَفْعَلُوا إِلَىٰ أَوْلِيَائِكُم مَّعْرُوفًا ۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا 6
پیامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است؛ و همسران او مادران آنها [= مؤمنان‌] محسوب می‌شوند؛ و خویشاوندان نسبت به یکدیگر از مؤمنان و مهاجران در آنچه خدا مقرّر داشته اولی هستند، مگر اینکه بخواهید نسبت به دوستانتان نیکی کنید (و سهمی از اموال خود را به آنها بدهید)؛ این حکم در کتاب (الهی) نوشته شده است.

ترجمه
پیامبر به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است، و همسران او (در حرمت نكاح مانند) مادران مؤمنان محسوب مى‏شوند، و در كتاب خداوند، خویشاوندان (نسبى) بعضى نسبت به بعضى از مؤمنان و مهاجران (كه قبلاً بر اساس ایمان و هجرت ارث مى‏بردند، در ارث بردن) اولویّت دارند، مگر آن كه بخواهید نسبت به دوستانتان نیكى كنید (و سهمى از اموال خود را در قالب وصیّت به آنان بدهید)؛ این (حكم) در كتاب (الهى) نوشته شده است.

نکته ها
در تفسیر مجمع البیان مى‏خوانیم: پیامبر اكرم‏صلى الله علیه وآله میان مسلمانان (انصار و مهاجرین) عقد اخوّت برقرار كرده بود، به گونه‏اى كه مثل برادر حقیقى از یكدیگر ارث مى‏بردند، زیرا مهاجران در آغاز، از وطن و اموال و بستگان خود دور شده بودند و عقد اخوّت، این موارد را جبران مى‏كرد تا آنكه آیه نازل شد و چنین ارثى را لغو كرد و فرمود: ملاك ارث بردن، خویشاوندى است.
هنگامى كه فرمان پیامبرصلى الله علیه وآله در مورد حركت براى جنگ تبوك صادر شد، بعضى گفتند: ما باید از والدین خود اجازه بگیریم. این جمله نازل شد كه «النّبى اولى بالمؤمنین».(367)
پیامبر اكرم‏صلى الله علیه وآله در روز غدیرخم كه به فرمان خداوند، حضرت على علیه السلام را به جانشینى خود منصوب فرمود، قبل از معّرفى و نصب آن حضرت، جمله‏ى «ألستُ اولى‏ بكم من انفسكم» را بیان فرمودند و از آنان اقرار گرفتند كه آیا طبق آیه قرآن، من از شما حتّى نسبت به خودتان اولویّت ندارم؟! همه گفتند: بله.
آنگاه پیامبرصلى الله علیه وآله فرمودند: «مَن كنتُ مولاه فهذا علىّ مولاه»(368)
اولویّت پیامبر بر مؤمنان، در مسایل حكومتى و فردى و تمام امور است. «النّبى اولى» چنانكه در آیه‏ى 36 همین سوره مى‏خوانیم: براى هیچ زن و مرد با ایمانى در برابر قضاوت پیامبر حقّ انتخاب و اختیارى نیست. «ما كان لمؤمن ولا مؤمنة اذا قضى اللّه و رسوله امرا ان یكون لهم الخیرة» در روایات بسیارى آمده است: پیامبر اكرم‏صلى الله علیه وآله، این اولویّت را براى امامان معصوم‏علیهم السلام نیز قائل بودند.(369)
در حدیث مى‏خوانیم: رسول خداصلى الله علیه وآله فرمود: «والذّى نفسى بیده لا یؤمن احدكم حتّى اكون اَحَبَّ الیه من نفسه و ماله و ولده والناس اجمعین» سوگند به خدایى كه جانم در دست اوست، ایمان هیچ یك از شما كامل نیست، مگر این كه مرا از جان و مال و فرزند و از همه‏ى مردم بیشتر دوست داشته باشد.(370)


367) تفسیر مجمع‏البیان.
368) بحار، ج 21، ص‏387.
369) تفسیر نورالثقلین.
370) تفسیر نمونه به نقل از فى ظلال.

پيام ها
1- پیامبر، بر تمام مؤمنان ولایت كامل دارد و ولایت آن حضرت بر مردم، از ولایت خودشان بر امورشان برتر است. «النبىّ اولى‏ بالمؤمنین» (در جامعه اسلامى، باید دین سالارى باشد.)
 2- لازمه‏ى ایمان به خداوند، پذیرش ولایت رسول خداست. «النّبى اولى»
 3- احترام همسران پیامبر لازم است. «ازواجه امّهاتهم» (حتّى پس از رحلت پیامبر، كسى حقّ ندارد با همسران پیامبر ازدواج كند.)
 4- قرار گرفتن همسران پیامبر به منزله‏ى مادر، سبب ارث بردن آنان از مردم نمى‏شود. «و ازواجه امّهاتهم و اولوا الارحام بعضهم اولى ببعض»
 5 - خویشاوندى و پیوندهاى خانوادگى، اولویّت‏آور است. «اولوا الارحام بعضهم اولى ببعض»
 6- قوانین ثابت ارث، مانع رسیدگى به وضعیّت دوستان محروم نشود. «الاّ ان تفعلوا الى اولیائكم معروفا»
 7- اولویّت خویشاوندان در ارث، بعد از عمل به وصیّت است. «و اولوا الارحام بعضهم اولى ببعض... الاّ تفعلوا...» (آرى، اگر فردى وصیّت كرد كه بخشى از مال او صرف دوستانش شود، اوّل باید به وصیّت عمل شود و سپس تقسیم شود.)
 8 - احكام ومسایل حقوقى را در امور خانوادگى جدّى بگیریم. «فى الكتاب مسطورا»
 9- ثبت و ضبط امور، كارى الهى است. «فى الكتاب مسطورا»

Copyright 2015 almubin.com