1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 182

تفسير 37. الصافات آية 167
Number of verses: 182
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَإِن كَانُوا لَيَقُولُونَ 167
آنها پیوسته می‌گفتند:

ترجمه
(مشركان) پیوسته و با تأكید مى‏گفتند.
اگر پندنامه‏اى از نوع (كتاب‏هاى) پیشینیان نزد مابود،
ما نیز حتما از بندگان برگزیده‏ى خدا بودیم.
(ولى همین كه قرآن براى آنان آمد) پس به آن كفر ورزیدند و به زودى (نتیجه‏ى كفر خود را) خواهند دانست.

نکته ها
از امام باقر علیه السلام نقل شده كه مشركان مكّه و كفّار قریش به یهود و نصارى نفرین مى‏كردند كه چگونه پیامبران خود را تكذیب كردند و مى‏گفتند: به خدا قسم اگر یكى از كتاب‏هاى آسمانى پیشین نزد ما بود ما به آن ایمان مى‏آوردیم. امّا همین كه حضرت محمد صلى الله علیه وآله مبعوث شد به او كفر ورزیدند.(42)
شاید معناى آیه این باشد كه مشركان پیوسته مى‏گفتند اگر ما خبرى از موحّدان قبلى داشتیم كه آنان در سعادت و خوشى هستند، ما نیز اهل توحید مى‏شدیم. پس این گونه طفره رفته و كافر شدند.


42) تفسیر نورالثقلین.

پيام ها
1- ادّعا بسیار است و مدّعیان فراوان. هنگام عمل، مؤمن از كافر شناخته مى‏شود. «لو انّ عندنا... لكنّا عباد اللّه... فكفروا به»
 2- در برابر منطق و استدلال نباید تاریخ گذشته را بهانه كرد. «لو ان عندنا ذكرا من الاولین...»
 3- به فكر عاقبت كار باشیم كه غفلت از آینده، موجب كفر و انكار است. «فكفروا به فسوف یعلمون»

Copyright 2015 almubin.com