1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 88

تفسير 38. ص آية 25
Number of verses: 88
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَغَفَرْنَا لَهُ ذَٰلِكَ ۖ وَإِنَّ لَهُ عِندَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ 25
ما این عمل را بر او بخشیدیم؛ و او نزد ما دارای مقامی والا و سرانجامی نیکوست!

ترجمه
(داود) گفت: حقّا كه او با درخواست افزودن میش تو به میش‏هاى خودش به تو ستم كرده است و البتّه بسیارى از شریكان، بعضى بر بعضى ستم مى‏كنند، مگر كسانى كه ایمان آورده و عمل شایسته انجام مى‏دهند و آنان كم هستند و داود متوجّه شد كه ما او را (با این صحنه و طرح نزاع) آزمایش كردیم، پس، (از قضاوت خود قبل از شنیدن سخن طرف مقابل پشیمان شد و) از پروردگارش آمرزش خواست و به ركوع در افتاد و توبه و انابه كرد.
پس ما آن (قضاوت عجولانه) را بر او بخشیدیم و البتّه براى او در نزد ما مقام قرب و عاقبت نیك است.

نکته ها
ماجراى قضاوت حضرت داود در تورات كنونى نیز آمده است، امّا متفاوت از آنچه در قرآن آمده است كه با مقام انبیا نمى‏سازد و كذب و دروغى بیش نیست.
در فصل 12 تورات كتاب اشموئیل مى‏خوانیم: كسى نزد مشاور داود آمد و گفت: در شهرى دو نفر بودند كه یكى غنىّ و دیگرى فقیر، غنىّ گوسفند و گاو بسیار داشت و فقیر تنها یك برّه‏ى كوچك داشت. مسافر غریبى نزد شخص غنىّ آمد، او بخل كرد و از مال خودش خرج نكرد، بلكه برّه‏ى مرد فقیر را ذبح كرد تا از مسافر غریب پذیرایى كند، اكنون فتواى داود چیست؟
داود عصبانى شد و گفت: كسى كه این كار را كرده مستحقّ قتل است، او باید چهار گوسفند به جاى یك گوسفند بدهد. سؤال كننده گفت: اى داود! آن مرد تویى! داود فهمید كه مرادش از طرح سؤال این بود كه تو كه همسر داشتى چرا همسر همسایه‏ات را با توطئه تصاحب كردى؟ لذا داود ناراحت شد و توبه كرد!!

پيام ها
 1- قضاوت، نباید عجولانه و بر اساس شنیدن سخن یكى از طرفین باشد. (حضرت داود با شنیدن سخن یك نفر از طرفین دعوا قضاوت كرد و فرمود: «لقد ظلمك» و به همین دلیل از خداوند عذر خواست).
 2- افزون‏طلبى ظلم است گرچه انسان موفق به افزودن نشود. «ظلمك بسؤال نعجتك الى نعاجه»
 3- انسان مى‏تواند مالك اموال زیاد باشد. حضرت داود از داشتن 99 میش انتقاد نكرد، بلكه از افزون‏طلبى ظالمانه برادر انتقاد كرد). «لقد ظلمك...»
 4- در انتخاب همكار و شریك باید محور كار، ایمان و عمل صالح باشد وگرنه خطر كلاهبردارى و تجاوز به حقوق شركاء در پیش است. «كثیرا من الخلطاء لیبغى... الاّ الّذین آمنوا»
 5 - ایمان و عمل صالح در كنار هم كارسازند. «آمنوا و عملوا الصالحات»
 6- شركت، بسترى براى لغزش و ضایع كردن حقّ شریك است. «كثیراً من الخلطاء لیبغى»
 7- اقتصاد سالم در سایه‏ى ایمان و عمل صالح است. «لیبغى... الا الّذین آمنوا و عملوا الصالحات»
 8 - كسانى كه حقّ دیگران را مراعات كنند بسیار كمند. «قلیل ما هم»
 9- آزمایش حتّى براى پیامبران الهى مطرح است. «انّما فتنّاه»
 10- سفارش به ایمان و عمل صالح و مراعات حقوق مردم بهترین رهنمود است. (از حضرت داود رهنمود خواستند: «اهدنا الى سواء الصراط» حضرت فرمود: «كثیراً من الخلطاء لیبغى... الا الّذین آمنوا...»
 11- انبیا به خاطر ساده‏ترین لغزش، بهترین نوع انابه و توبه را از خود نشان مى‏دادند. (ترك اولاى حضرت داود این بود كه قبل از شنیدن سخن هر دو طرف قضاوت كرد). «فاستغفر ربه و خرّ راكعا و اناب»
 12- توبه‏ى فورى ارزش زیادى دارد. «فاستغفر» (حرف فاء)
 13- ربوبیّت الهى زمینه درخواست آمرزش است. «فاستغفر ربّه»
 14- حقوق مردم به قدرى مهم است كه عجله در داورى حتّى اگر از پیامبر معصوم سر زند باید همراه با استغفار باشد.«فاستغفر ربّه»
 15- ركوع در نماز، قبل از اسلام نیز بوده است. «خرّ راكعاً»
 16- توبه باید هم ظاهرى باشد و هم درونى و عمقى. «خرّ راكعاً و اناب»
 17- توبه‏ى فورى، پذیرش فورى را به دنبال دارد. «فاستغفر... فغفرنا له»
 18- توبه، غیر از جبران گذشته، آینده را نیز تأمین مى‏كند. «فغفرنا له ذلك و ان له عندنا لزلفى و حسن مأب»
 19- مقام معنوى، آن گاه ارزش دارد كه همراه با حسن عاقبت و تأمین آینده باشد. «زلفى و حسن مأب»
 20- گاهى دنیا و آخرت براى یك نفر جمع مى‏شود. «شددنا ملكه - سخرنا الجبال معه - عندنا لزلفى و حسن مأب»

Copyright 2015 almubin.com