1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 85

تفسير 40. غافر آية 84
Number of verses: 85
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنَا قَالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهِ مُشْرِكِينَ 84
هنگامی که عذاب (شدید) ما را دیدند گفتند: «هم اکنون به خداوند یگانه ایمان آوردیم و به معبودهایی که همتای او می‌شمردیم کافر شدیم!»

ترجمه
پس چون پیامبرانشان همراه با معجزات به سراغشان آمدند به آن مقدار علمى كه نزدشان بود خوشحال شدند (و حاضر نشدند منطق انبیا را بپذیرند) و آن چه (از قهر الهى) كه به تمسخر مى‏گرفتند، آنان را فرا گرفت.
پس چون عذاب ما را دیدند گفتند: «به خداوند یكتا ایمان آوردیم و به آن چه (از قبل) شرك مى‏ورزیدیم كافر شدیم».

نکته ها
در طول تاریخ بشر، افرادى به خاطر علومى كه سبب تمدن و پیشرفت و كسب ثروت است و یا به خاطر آگاهى‏هایى كه از اقوام و نیاكان درباره عقائد خود دارند خود را از وحى و انبیا بى نیاز مى‏پندارند. آرى انسان‏هاى كم ظرفیّت همین كه چند كلمه‏اى فراگرفتند یا مدرك و مقامى به دست آوردند مغرور مى‏شوند.
در قرآن سه مرتبه جمله‏ى «نصیباً من الكتاب» آمده كه به معناى علم داشتن به گوشه‏اى از كتاب است و در هر سه مورد افرادى گرفتار انحراف شده‏اند چون از علم كافى برخوردار نبودند بلكه نصیبى از علم داشتند؛
یك جا مى‏فرماید: كسانى كه نصیبى از علم دارند به حقّ پشت مى‏كنند.(188)
در جاى دیگر مى‏فرماید: آنان به جاى حقّ گمراهى را خریدند.(189)
و در آیه‏اى دیگر مى‏فرماید: این گروه به جاى ایمان به خدا و رسول به بت و طاغوت ایمان مى‏آورند.(190)
به هر حال علم كم، انسان را در معرض غرور و خود باختگى و دین فروشى قرار مى‏دهد. در این آیه نیز مى‏فرماید: علم اندك مانع حقّ پذیرى است. «فرحوا بما عندهم من العلم»
قرآن براى علم سه مرحله بیان كرده است:
الف) علم مفید كه سبب رشد معنوى انسان باشد، همان گونه كه موسى به خضر علیهما السلام گفت: آیا اجازه مى‏دهى من همسفر تو باشم تا از آنچه مى‏دانى و سبب رشد من است به من بیاموزى.(191)
ب) علم بى فایده، نظیر علم به عدد اصحاب كهف كه آیا سه نفر بودند یا پنج نفر یا هفت نفر، زیرا مهم تصمیم آنان براى حفظ دینشان بود.(192)
ج) علم مضرّ، نظیر علم سحر و جادو براى جدایى میان زن و مرد.(193)


188) آل عمران، 23.
189) نساء، 44.
190) نساء، 51 .
191) كهف، 66.
192) كهف، 22.
193) بقره، 102.

پيام ها
 1- فرستادن پیامبران براى اتمام حجّت یكى از سنّت‏هاى الهى است. «جاءتهم رسلهم»
 2- انبیا به سراغ مردم مى‏رفتند. «جاءتهم رسلهم»
 3- غرور علمى، مانع حقّ پذیرى است. «جاءتهم رسلهم بالبینات فرحوا بما عندهم من العلم»
 4- علوم و تجربه‏هاى بشرى نمى‏تواند جایگزین تعالیم الهى شود و انسان را از انبیا بى نیاز كند. «جاءتهم... بالبینات... عندهم من العلم»
 5 - انبیا براى دانشمندان نیز حجّت هستند. «جاءتهم رسلهم بالبینات فرحوا بما عندهم من العلم»
 6- قهر و عذاب الهى بعد از اتمام حجّت است. «جاءتهم... بالبینات... حاق بهم...»
 7- همه‏ى انبیا معجزه داشتند. «جائتهم رسلهم بالبینات»
 8 - راه فرارى براى كافران در قیامت وجود ندارد. («حاق بهم»
 9- مغرور شدن به علم خود، سبب تحقیر و استهزاى وعده‏هاى الهى است. «عندهم من العلم... یستهزؤن»
 10- اگر شادى، انسان را از پیمودن راه تكامل بازدارد ارزش ندارد. «فرحوا بما عندهم من العلم... یستهزؤن»
 11- یكى از سنّت‏هاى خداوند حمایت از پیامبران با نزول قهر و عذاب بر كافران است. «حاق بهم ما كانوا یستهزؤن»
 12- قهر خدا به خاطر عملكرد خود انسان‏هاست. «حاق بهم ما كانوا یستهزؤن»
 13- استهزاى امروز سبب قهر فراگیر فرداست. «و حاق بهم ما كانوا یستهزؤن»
 14- كارهاى ناشایست در صورتى به قهر الهى تبدیل مى‏شود كه دائمى باشد. «كانوا یستهزؤن»
 15- منطق مخالفان در برابر برهان و معجزه انبیا، تمسخر و استهزا است. «رسلهم بالبینات... یستهزؤن»
 16- ایمان در حال اضطرار ارزش ندارد، گرچه واقعى باشد. «فلمّا رأوا بأسنا قالوا آمنّا»
 17- گروهى تا قهر الهى را نبینند ایمان نمى‏آورند. «فلما رأوا بأسنا قالوا آمنّا»
 18- شرك، پایه و اساس ندارد. مشركان نیز به شرك خود كافر مى‏شوند. «كفرنا بما كنا به مشركین»

Copyright 2015 almubin.com