1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 53

تفسير 42. الشورى آية 27
Number of verses: 53
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
۞ وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَٰكِن يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ 27
هرگاه خداوند روزی را برای بندگانش وسعت بخشد، در زمین طغیان و ستم می‌کنند؛ از این‌رو بمقداری که می‌خواهد (و مصلحت می‌داند) نازل می‌کند، که نسبه به بندگانش آگاه و بیناست!

ترجمه
و اگر خداوند براى بندگانش رزق را توسعه مى‏داد در زمین طغیان مى‏كردند ولكن آنچه را مى‏خواهد به اندازه‏اى (معیّن) نازل مى‏كند. زیرا كه او به بندگانش آگاه و بیناست.

نکته ها
در آیه قبل خداوند وعده استجابت به مؤمنان داد، حال این سؤال مطرح مى‏شود كه چرا برخى دعاهاى مؤمنان براى توسعه رزق مستجاب نمى‏شود؟
در پاسخ باید گفت: استجابت دعا در چارچوب حكمت الهى است. گاهى توسعه رزق عامل غفلت از خدا و موجب طغیان و تجاوز است و چه بسیارند كسانى كه ثروت سبب هلاكت آنان شده است.
سؤال دیگر اینكه: اگر توسعه رزق سبب طغیان است، پس چرا به گروهى توسعه داد و طغیان هم كردند؟
در پاسخ مى‏گوییم: برنامه‏ها و سنّت‏هاى الهى متعدّد و داراى مراحلى است. همان گونه كه كنترل رزق براى جلوگیرى از فساد یك سنّت عمومى است، توسعه رزق و مهلت دادن به مرفّهان نیز یك سنّت است كه براى آزمایش بكار مى‏رود. پس قانون عمومى و كلى، كنترل رزق است ولى گاهى براى آزمایش مردم توسعه‏اى داده مى‏شود.(33)
ناگفته نماند كه گاهى كمبود رزق بدلیل تن پرورى انسان است كه حسابش جداگانه است.


33) تفسیر المیزان.

پيام ها
1- همان گونه كه عطاهاى الهى لطف است، گاهى محرومیّت‏ها نیز لطف است. «لو بسط اللّه الرزق لعباده لبغوا»
 2- فضل الهى بر اساس مصلحت و حكمت تقسیم مى‏شود نه بر اساس تمایلات انسان. «و لو بسط اللّه...»
 3- روابط اجتماعى سالم در گرو زندگى معتدل و در حدّ نیاز است. «لو بسط... لبغوا»
 4- مؤمنان نباید به خاطر تنگناى معیشت به خداوند سوءظن داشته باشند. «و لو بسط اللّه»
 5 - رفاه بیش از حد زمینه‏ى طغیان است. «لو بسط... لبغوا»
 6- مشیّت الهى بر اساس حكمت است. «ما یشاء انه بعباده خبیر بصیر»
 7- رزق مردم حساب و كتاب دارد. «ینزّل بقدر»

Copyright 2015 almubin.com