1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 38

تفسير 47. محمد آية 21
Number of verses: 38
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَّعْرُوفٌ ۚ فَإِذَا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ 21
(ولی) اطاعت و سخن سنجیده برای آنان بهتر است؛ و اگر هنگامی که فرمان جهاد قطعی می‌شود به خدا راست گویند (و از در صدق و صفا درآیند) برای آنها بهتر می‌باشد!

ترجمه
 فرمانبردارى و سخن سنجیده(شایسته و بایسته آنان است) پس هنگامى كه امر (كارزار) قطعى شد(از رفتن به جهاد سر باز مى‏زنند) اگر به خدا راست گویند (و صادقانه جهاد كنند)، قطعاً برایشان بهتر است.

نکته ها
مراد از «طاعة»، یك پارچه اطاعت كردن است. عبارتِ «عزم الامر» به معناى پیدا شدن وضعى است كه عزم و اراده‏اى نافذ مى‏خواهد و بعضى آن را به معناى شدّت و سخت شدن جنگ دانسته‏اند.
افراد سست ایمان، به دلیل ترس از جهاد، علاوه بر نافرمانى و شانه خالى كردن از جهاد، دست به توجیه و دلیل تراشى و سخنان نامربوط مى‏زنند. قرآن در آیات متعدّد به بهانه‏هاى آنان اشاره كرده است، از جمله این‏كه مى‏گفتند:
- طاقت و توان جنگیدن نداریم. «لاطاقة لنا»(56)
- خانواده ما امنیّت ندارد و خانه‏هایمان بى‏حفاظ و بى‏پوشش است. «بیوتنا عورة»(57)
- هوا گرم است. «لاتنفروا فى الحَرّ»(58)
- اگر شركت كنیم، مرتكب گناه مى‏شویم. در جنگ تبوك بهانه آوردند كه نگاه ما به دختران رومى سبب فتنه مى‏شود، بنابراین ما به جبهه نمى‏آییم. «و لاتفتنّى» امّا قرآن همین فرار از جنگ را فتنه دانست. «ألا فى الفتنة سقطوا»(59)
- اكنون زمان مناسبى براى جنگ نیست، بهتر است به تأخیر افتد. «لولا اخّرتنا»(60)
- مى‏ترسیم گرفتار بلا و ضرر شویم. «نخشى أن تُصیبنا دائرة»(61)
در این آیه مى‏فرماید: اگر به هنگام فرمان جهاد، به جاى این قبیل بهانه‏ها، اطاعت كنید و سخنى نیك بگویید، بهتر است. «طاعة و قول معروف»


56) بقره، 249.
57) احزاب، 13.
58) توبه، 81 .
59) توبه، 49.
60) نساء، 77.
61) مائده، 52.

پيام ها
1- مؤمن، در برابر فرمان الهى جهاد، سراپا فرمانبردار است. «طاعة»
 2- گفتار و كردار، هر دو باید صحیح و بجا باشد. «طاعة و قول معروف»
 3- در باره فرامین الهى، به نیكى و پسندیده سخن بگویید. «و قول معروف»
 4- جهاد و دفاع، از نظر عقل و فطرت پسندیده است. «قول معروف»
 5 - ریشه‏ى ترس از جهاد، آن است كه صادقانه عمل نمى‏كنیم. «فلو صدقوا اللّه»
 6- فرمان خداوند بر جهاد، به نفع انسان است، (نه خدا). «لكان خیراً لهم»

Copyright 2015 almubin.com