1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 29

تفسير 48. الفتح آية 24
Number of verses: 29
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُم بِبَطْنِ مَكَّةَ مِن بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا 24
او کسی است که دست آنها را از شما، و دست شما را از آنان در دل مکّه کوتاه کرد، بعد از آنکه شما را بر آنها پیروز ساخت؛ و خداوند به آنچه انجام می‌دهید بیناست!

ترجمه
 و او كسى است كه بعد از آنكه شما را (در حدیبیّه) بر آنان پیروز ساخت، در درون مكّه (نیز) دست آنان را از شما و دست شما را از آنان كوتاه كرد و خداوند به هر كارى كه مى‏كنید بیناست.

نکته ها
ظاهراً مقصود از دست كشیدن هر دو طرف از جنگ، همان صلح حدیبیّه است. زیرا مشركان مكّه خود را آماده‏ى جنگ كرده بودند و پیامبر اسلام‏صلى الله علیه وآله نیز از مسلمانان، بیعت وفادارى گرفته بود و هر دو طرف، دشمن سرسخت یكدیگر بودند.
در صلح حدیبیّه، خداوند از یك سو دست تجاوز مشركان را قطع كرد و از سوى دیگر مؤمنان را از كشتن مشركان بازداشت كه این نیز به دو دلیل، در آن تاریخ نعمت بود: یكى حفظ قداست حرم و مكّه كه نباید به دست مسلمانان هتك و ضایع شود ودیگرى آتش‏بس ده‏ساله‏اى بود كه در قرارداد صلح آمد، و در این مدّت، جمع بسیارى به مسلمانان پیوستند، و به خاطر آنكه مسلمانان كسى از آنان را نكشته بودند، در سال بعد، عمره دسته‏جمعى انجام دادند و سال بعد با شكوه و هیبت هرچه تمام‏تر، مكّه را فتح كردند، كه تمام اینها از بركات آن صلح بود.
اگر در حدیبیّه، جنگ و درگیرى رخ مى‏داد و نفراتى از مشركان كشته شده بودند، راه صلح، آتش بس و راه عمره در سال‏هاى بعد و راه حفظ و قداست مكّه و شاید راه فتح مكّه در آینده بسته شده بود، به همین دلیل، صلح حدیبیّه را فتح مبین و راه گشاى نفوذ با عزّت اسلام و زمینه ساز رشد سریع اسلام دانسته‏اند.

پيام ها
1- سنّت خداوند در مورد لطف به مؤمنان، قطعى و حتمى است. «و لن تجد لسنّة اللّه تبدیلاً و هو الذى كفّ أیدیهم عنكم»
 2- تمام پیروزى‏ها و پیشرفت‏ها، به تدبیر و اراده الهى است. «و هو الذى...»
 3- امنیت و در امان ماندن از دشمن، آنهم در میان دشمن، نعمتى بزرگ است. «ببطن مكّة»
 4- گاهى صلح، نشانه پیروزى است. «من بعد أن اظفركم علیهم»

Copyright 2015 almubin.com