1. الفاتحة 2. البقرة 3. آل عمران 4. النساء 5. المائدة 6. الأنعام 7. الأعراف 8. الأنفال 9. التوبة 10. يونس 11. هود 12. يوسف 13. الرعد 14. إبراهيم 15. الحجر 16. النحل 17. الإسراء 18. الكهف 19. مريم 20. طه 21. الأنبياء 22. الحج 23. المؤمنون 24. النور 25. الفرقان 26. الشعراء 27. النمل 28. القصص 29. العنكبوت 30. الروم 31. لقمان 32. السجدة 33. الأحزاب 34. سبأ 35. فاطر 36. يس 37. الصافات 38. ص 39. الزمر 40. غافر 41. فصلت 42. الشورى 43. الزخرف 44. الدخان 45. الجاثية 46. الأحقاف 47. محمد 48. الفتح 49. الحجرات 50. ق 51. الذاريات 52. الطور 53. النجم 54. القمر 55. الرحمن 56. الواقعة 57. الحديد 58. المجادلة 59. الحشر 60. الممتحنة 61. الصف 62. الجمعة 63. المنافقون 64. التغابن 65. الطلاق 66. التحريم 67. الملك 68. القلم 69. الحاقة 70. المعارج 71. نوح 72. الجن 73. المزمل 74. المدثر 75. القيامة 76. الإنسان 77. المرسلات 78. النبأ 79. النازعات 80. عبس 81. التكوير 82. الانفطار 83. المطففين 84. الانشقاق 85. البروج 86. الطارق 87. الأعلى 88. الغاشية 89. الفجر 90. البلد 91. الشمس 92. الليل 93. الضحى 94. الشرح 95. التين 96. العلق 97. القدر 98. البينة 99. الزلزلة 100. العاديات 101. القارعة 102. التكاثر 103. العصر 104. الهمزة 105. الفيل 106. قريش 107. الماعون 108. الكوثر 109. الكافرون 110. النصر 111. المسد 112. الإخلاص 113. الفلق 114. الناس
تعداد آیات: 176

تفسير 4. النساء آية 112
Number of verses: 176
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
وَمَن يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا 112
و کسی که خطا یا گناهی مرتکب شود، سپس بیگناهی را متهم سازد، بار بهتان و گناهِ آشکاری بر دوش گرفته است.

ترجمه
و هر كس كه خطا یا گناهى مرتكب شود، سپس آن را به بى‏گناهى نسبت دهد، به یقین بار تهمت و گناه آشكارى را بر دوش گرفته است.

نکته ها
«خطا» به معناى لغزش است، عمدى یا غیر عمدى، ولى «اِثم» گناه عمدى است.
تهمت، از گناهان بسیار بزرگى است كه موجب ذوب شدن ایمان و محو عدالت و اعتماد در جامعه و سبب عذاب اخروى است. امام صادق علیه السلام فرمود: تهمت به بى‏گناه، از كوههاى عظیم سنگین‏تر است.[364]
«بُهتان» به دروغى گفته مى‏شود كه انسان از شنیدن آن بهت‏زده مى‏شود.
امام صادق‏علیه السلام فرمود: غیبت آن است كه درباره‏ى برادر دینى خود چیزى را كه خدا بر او پوشانده ابراز كنى، ولى اگر درباره‏ى او چیزى بگویى كه در او نیست، بُهتان است.[365]


364) سفینة البحار، ماده «بهت» ؛ كافى ج‏2، باب التهمة.
365) وسائل، ج 13، ص‏286.

پيام ها
1- تهمت، پرتاب تیر به آبروى مردم است. «یَرم به»
2- تهمت به بى گناه از هر نژاد و مكتب و در هر سنّ و شرایطى كه باشد، حرام است. «یرم به بریئا»
3- تهمت زننده، بار سنگینى از گناه را به دوش مى‏كشد. «فقد احتمل»[366]


366) تنوین در دو كلمه «بهتاناً» و «اثماً» نشانه‏ى عظمت گناه است.

Copyright 2015 almubin.com